Forum

Ernst,

Geheel mee eens en zeker wat betreft onderhoud en schoonmaken van alles wat connectie maakt in onze modellen. Ik doe dit zelf ook als ik iets van vet of olie op mijn electronika krijg of zie (meen te zien). Na solderen maak ik overigens mijn printen ook schoon met alcohol, dan zien ze er netjes uit.
Mijn reden voor het experimenteren met vijf cellen was de observatie (en daarop volgende METING) dat de MPX PCM ontvangers gevoelig zijn voor spannings dips. Er zijn twee soorten MPX PCM ontvangers geweest en de oudste zijn het meestgevoelig omdat die processor draait op een gehalveerde dubbele voedings spanning. Dat mag complex klinken maar was destijds de methode om een stabiele processor spanning te krijgen waar deze processors nog niet op 3.3 volt werkten.
Sedert het gebruik van de regelaar geen probleem meer mee gehad. Je merkt dat overigens aan een kortdurende lock-out die bij MPX PCM opvalt doordat de frame rate maar 17 Hz is. (GEMETEN) De output naar de servos wordt weer opgewerkt naar 40 Hz overigens. (Bij Fut veel sneller)
Het probleem zit tegenwoordig niet zozeer meer in de ontvangers maar in de effecten van wisselende spanningen op de servos. Te veel betekent instabiliteit. Jan van Vliet verspeelde daardoor bij de WK in Corck bijna een vliegtuig. Sedert gebruik van een regelaar op 5 volt heeft hij dat niet meer gezien. Zijn spanningsbron is overigens op dat moment een 6 volts accu die gewoonlijk meer afgeeft (ook onder belasting) nl Duralites. Nu worden binnenkort li-ion accus geprobeerd en die hebben 7.4 volt output. Dat is niet gezond voor de huidige digitale servos en moet geregeld worden. Gewichtsgronden zij de reden voor deze accu keuzes.
Je hebt overigens gelijk dat voor ons gewone vliegers de vier/vijfcellen kwestie van relatief belang is. Wat ik daarover nog wil zeggen is dat ik dat geknutsel en gemeet gewoon leuk vind en dat de wetenschap een stabiele spanning te hebben ook als er wat meer gevraagd wordt op prijs gesteld wordt. Ik gebruik ALTIJD dikke snoeren aan accus en regelaars/schakelaars en soms zelfs zo uitgevoerd dat twee kabels de spanning naar de ontvanger brengen en het signaal voor de ailleronservos weer uit de ontvanger brengen. Wat mij soms opbrak waren dus spanningsdips die tot vrij laag kwamen. Lager dan ik verwachtte.
Ik heb overigens nog nooit een dergelijke regelaar zien sneuvelen......(en dat gaat nu natuurlijk gebeuren als ik je dit mail)
Als laatste bij al je GOEDE adviezen over onderhoud en gebruik van electronika wil ik nog opmerken dat het vermogen van accus om snel veel energie te leveren ook van belang is naar mijn oordeel en dat ik dus bijna altijd Nicads gebruik met een lage inwendige weerstand. Eigenlijk dus dezelfde die ik ook gebruik om de vliegaccus te bouwen voor mijn electrozwevers.
Het verlies / de dissipatie in de regelaar is zo laag dat deze niet warm wordt in mijn vliegtuigen....je verbruikt ook maar heel weinig energie met vliegen.

Ik waardeer je uitgebreide reactie zeer! MVrGr Hans Delemarre