Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Pieberedmer  Klopt helemaal, alleen bij een scheepsromp is dat pas zo als je de limiet neemt van de functie (als je die al op kunt schrijven) van het betreffende spant. Met gebruik van de Simpsonmethode zou het resultaat nauwkeurig moeten worden, alleen zie ik niet 1,2,3 in hoe je dit moet gebruiken. Overigens zou je met simpson de lengtes van de spanten en waterlijnen vanuit het lijnenplan kunnen benaderen (wel een behoorlijk exacte benadering)
Met jouw methode krijg je fouten tot wel 50% op de lengte van de benen van je driehoeken. Dit leidt dus ook tot fouten in je oppervlak. Of zie ik iets over het hoofd? Ik neem aan dat je punten uit het lijnenplan gebruikt? |
Hier snap ik echt niets van. Wat is de "limiet van de functie van een spant"? Wat heeft de regel van Simpson (een van de eenvoudigste manieren van numerieke integratie van een functie) te maken met het maken van een huiduitslag van een
knikspant. Als je bedoelt dat de huid tussen de spanten wel gekromd is, dan heb ik al opgemerkt dat je als die kromming sterk is je meerdere (denkbeeldige) spanten moet definieren, zodat die kromming goed benaderd wordt door een aan eenschakeling van rechte stukken.
Als je iets fout toepast, dan krijg je ook foute antwoorden. In die categorie schaar ik jouw opmerking over "fouten van tot wel 50%" maar even. Ik denk inderdaad dat je iets over het hoofd ziet, maar kan zo niet zien wat.
Groet
Ad Bakker
