De vleugel bestaat uit twee delen van elk 1,5m lang.
De buigbelasting, met name bij de start, moet worden opgenomen door een ligger.
De ligger bestaat uit een kern van styrofoam (gesneden uit de kernen voor de vleugel zelf),
omwikkeld met diagonaal weefsel voor het doorleiden van de dwarskrachten, en boven en onder verlijmd met unidirectioneel carbon (cap-strips) voor het opnemen van de buigbelasting.
Voor de berekening van sterkte en doorbuiging heb ik een Mathcad-rekenblad gemaakt.
Dit is ook voor de verbinder van de vleugels gedaan. Ze staan beschreven en kunnen worden gedownload via post #71 van dit draadje op rc groups:
http://www.rcgroups.com/forums/showt...1164994&page=5
De ligger zal varieren in breedte van 20mm aan de wortel tot 10mm aan de tip.
Allereerst wordt de kern van de ligger afgetekend op de vleugel-kernen:
Vervolgens worden de ligger-kernen uit de vleugel-lernen gesneden met een gloeidraad:
Het UD-carbon voor de cap-strips van de ligger komt uit 20cm breed 100gram/m2 HM-carbon van R&G.
De dikte van de caps neemt geleidelijk af van wortel tot tip. Daarom is een aantal stroken UD-weefsel van 10cm breed van afnemende lengte geknipt en op een vlakke lat geklemd:
Dit laag voor laag geïmpregneerd met epoxy en onder vacuum laten harden:
Na harden zijn hier de 4 taps toelopende cap-strips uitgesneden (snijden gaat het best als de epoxy nog niet helemaal keihard is).
De ligger-kern moet worden verlaagd om ruimte te maken voor de cap-strips.
De ligger-kern is daarom op de twee cap-strip tussen de vleugel-kernen gelegd en langs het oppervlak afgetekend. Vervolgens is de ligger-kern tot net iets onder die lijn teruggeschuurd:
De kern-delen zijn met hobby-lijm aan elkaar geplakt. De eerste 15cm is losgesneden en in boterhamzak-plastic gewikkeld zodat dit straks na het uitharden kan worden weggehaald. Dit laat dan de kamer over waar later de verbinder-doos (joiner-box) voor de vleugelverbinder in moet worden gelijmd.
Hier liggen de ligger-delen klaar om te worden gelamineer:
2 cap-strips, de ligger-kern en diagonaal weefsel (C93 aan begin, glas aan uiteinde).
Het diagonale weefsel wordt met spuitlijm op de kern geplakt, benat met epoxy, dan de capstrips onder en boven erop, en voorzichtig vastgezet met een paar plakbandjes.
Over de eerste 15cm, waar de vleugel-verbinder in komt, worden de cap-strips omwikkeld met kevlar-roving. Dit is om te voorkomen dat de hefboom-werking van de verbinder de cap-strips uit elkaar splijt.
Het hele stapeltje wordt tussen twee aluminium profielen op een plank geplaatst en in een vacuumzak geplaatst.

En de kevlar wikkeling:
Alvorens de vleugel verder af te bouwen wilde ik de sterkte van de ligger testen.
Omdat ik nog geen verbinder (joiner) had, had ik er één geïmproviseerd van een stalen strip en aan het begin van de ligger gestoken. De strip vastgeklemd aan de werkbank en een emmer met een x aantal stenen aan het uiteinde gehangen.
Dit was echter geen succes. Al bij een kwart van de bedoelde belasting was er gekraak te horen; het diagonale weefsel bij de inklemming knikte uit (zichtbaar in de foto):

Hoewel het weefsel qua oppervlak en toelaatbare spanning sterk genoeg ws voor de belasting, was het onvoldoende sterk in knik omdat de wanddikte zo gering was. Immers, ik had daar het kern-deel weggehaald en er een slecht passende tijdelijke verbinder ingeschoven. Het was dus noodzakelijk eerst een verbinder te maken, hier verbinder-doosjes omheen te maken en zo'n doosje in het begn van de ligger te verlijmen.
Het maken van de verbinder heb ik in de vorig epost beschreven.
De doosjes zijn gemaakt door een stuks of 10 lagen 50grams glas te wikkelen, uiteraard met lossingswas, uierzalf en plastic:
Het doosje heeft uiteindelijk een wanddikte van ca. 0,7mm en past met een beetje speling in de ligger-opening.
Ik heb de ligger rechtop gezet, de opening voor 20% gevuld met epoxy en het doosje er langzaam in gedrukt, om alle ruimte goed op te vullen.
Nu kon de sterkte-test alsnog worden uitgevoerd:
De inklemming via de ingestoken vleugelverbinder:
En het verdeeld inleiden van de belasting, om lokaal 'kraken' van de ligger te voorkomen:
Het was erg spannend maar de ligger heeft de test-belasting van 16,5kg op 90cm vanaf de inklemming gehouden. Dit is 150Nm koppel aan de wortel, gelijk aan een lierstart met 50kg belasting op de lijn.
Filmpje op youtube:
YouTube - wing spar strength test
Nu dus ook de andere ligger maken, dan de ligger in de kernen lijmen en de huid om de vleugels zetten. Tot later...
Bijna vergeten, de massa van de ligger: