Ik heb de constructie twee keer gelakt met spanlak en lichtjes geschuurd. Ik knip stukken spanpapier op maat en houd ze op de juiste plaats van het model. Daarna maak ik de omtrek nat met een kwastje met thinner. De eerder aangebrachte spanlak lost nu wat op waardoor het spanpapier vastkleeft. Dit is de methode die Michael Stuart gebruikt en uitvoerig beschrijft in de bouwhandleiding van de Veron Comper Swift. Zijn
hoofdstuk over bespannen had ik zojuist vertaald en voor mij was dit een mooi moment om deze methode eens zelf uit te proberen. Zeker bij papier wat niet goed nat verwerkt kan worden werkt deze methode heel mooi. Maar voor een bolle romp zoals bij de Wildcat heb je wel veel stukjes papier nodig omdat droog spanpapier maar in 1 richting is te buigen. Een bolle ondergrond lukt dus niet met grote stukken. Bij een staartvlak is dat geen probleem en daarom ben ik daar maar mee begonnen. Ook de vleugels gaan makkelijk. Omdat ik de vleugeltip dikker had gemaakt en in profiel heb geschuurd is de bovenkant met een enkel stuk spanpapier te bespannen. Voor de romp gebruik ik banen die van de linkerkant naar de rechterkant lopen. Dit is wel een karwij waarbij heel nauwkeurig moet worden gewerkt, maar het resultaat bevalt mij wel.
Hier de bovenzijde van het stabilo, na spannen met water:
Hier de bovenzijde van het stabilo, voor spannen met water:
Achterzijde van de romp:
Stand van zaken op dit moment:
