Ondertussen zijn we 5 dagen verder. 5 Dagen met een wisselende attitude ten opzichte van deze dame. Op het ene moment denk je: "Hmmm, lekker ding!" op het andere moment loop je te mopperen waarom een en ander op een bepaalde manier in elkaar is gezet.
Een voorbeeld daarvan is de schoot van het grootzeil. Het eindpunt hiervan bevindt zich in de kuip. En die kuip is verwijderbaar. Zit vast met 4 lieren. Is gemaakt uit één stuk (niet al te dik) ABS. Ik heb daar zo m'n twijfels over. Het zou me niet verwonderen als met een béétje windvlaag, als het grootzeil plots wind vangt, de schoot de kuip uit de romp rukt. Daarom de eerste paar keer proefvaren met een zwak briesje. De kuip heb ik aan de onderzijde verstevigd met extra stukken ABS, maar waar ik me het meeste zorgen om maak zijn de (slechts) vier punten waarmee de kuip geborgd zit: de vier handlieren naast de kuip. Enfin, we zullen zien.
Nadat ik deze week alle staande want had voorbereid was het vandaag tijd om de dame voor het eerst op te tuigen. (Aftuigen doe je een dame tenslotte niet) Daarvoor moest ze uit de garage naar de keuken verhuizen, want mijn garage is 2 meter hoog, en deze dame is iets langer. Zeker als ze op de standaard staat.
De beschrijving bevat een leuk tekeningetje dat je de mast middels een deurpost moet uitrichten. Leuk, maar het tekeningetje laat niet de "helpende handen" zien die je nodig hebt om alle staande want permanent vast te zetten. Kortom: één persoon houdt de mast recht, de ander maakt de stagen vast.
Een andere "tip van Flip" is dat je het topbeslag pas moet plaatsen en vastlijmen nadat het grootzeil in de mast is geschoven. Was ik dus even vergeten... Gevolg: een half uur extra frunniken om de ogen van de giek en de neerhouder op de mast te demonteren, het grootzeil in de mast te schuiven en beide ogen weer te monteren.
Het is ook aanbevelenswaardig om de wartel, die het staande want onder spanning zet, op 1/3 van de schroefdraad te zetten. (gerekend van onderen af) Dan heb je nog wat schroefdraad over om de handel op te spannen én je kan de stagen ontspannen door de schroefdraad naar onderen te draaien.
En uiteindelijk, na twee uur rekenen, kijken, waterpas erbij, staaldraad op lengte maken en in buisjes frommelen (en soms in je vingers) staat er een MAST op een BOOT.
Even voor de duidelijkheid: Ik ben 1,90 meter lang, deze dame is een kop groter!
Wel eerlijk zijn: doordat de verstaging van staaldraad is, staat de mast nu als een huis. Ik zal de boot er niet aan optillen, maar ik ben niet bang dat er stagen gaan breken of de mast krom buigt.
De volgende fase is de kuip goed dicht maken. Dat kost nog even de nodige hoofdbrekens...
Daarna is ze gereed voor de maiden.
