Hey Ruud,
da's een mooi filmpje van een fraai vluchtje met zo te zien behoorlijk wat zijwind.
Jullie veld ziet er ook meer dan aardig uit.
Betreffende je vraag over het vliegen, opstijgen en landen met een HC3-Xtreme aan boord...
Er is nogal wat (heli)vliegend volk die denkt dat een elektronisch gestabiliseerde heli vanzelf vliegt. Niks is minder waar!!! Een elektronische stabilisatie doet niet meer of niet minder dan een mechanische stabilisatie, maar anders. Dit betekend dat het vliegen met een elektronische stabilisatie niet makkelijker en ook niet moeilijker is dan vliegen met een mechanische stabilisatie. Het vliegt gewoon anders en het vraagt wat gewenning. Bij lichte tot matige wind vliegt het strakker. Bij matige tot wat fellere wind zie je de elektronica werken. Als je bijvoorbeeld over de as van het veld vliegt en er is redelijk wat zijwind (zoals in je filmpje) schommelt je heli over zijn langsas. Vlieg je in dit geval ook in heading hold, dan zal je staart ook schommelen. De elektronica is dus continue bezig met te proberen je machine stabiel te houden. Net zoals bij een mechanische stabilisatie moet je hier dus continue, tegen de zijwind in, wat rol geven.
Kom je in het grondeffect (bij opstijgen en landen) doet zich hetzelfde fenomeen voor. De stabilisatie doet haar werk en probeert te stabiliseren. Dit merk je dan opnieuw aan het schommelen van je heli. Het komt er dus bij het opstijgen en neezetten op aan om je heli met vaste hand te omhoog of omlaag te sturen zonder te stuiteren en zonder dat een skid of wiel al te lang contact houd met de grond. Eens buiten het grondeffect hang je stabiel.
Bij een landing breng ik mijn Alouette in hover net buiten het grondeffect en minder dan gelijdelijk, maar consequent de pitch/gashendel tot er contact is met de grond.
Zo, ik hoop dat mijn ervaringen over het opstijgen, vliegen en landen een beetje duidelijk overkomen en misschien enkele twijfels die er zijn over het elektronisch gestabiliseerd vliegen wat wegnemen.
Heligroeten,
Nick
|