Bouwverslag Mantua/Sergal Mississippi boot

Ik kan geen reling meer zien, zou ik bijna zeggen na zo'n drie dagen maken/plaatsen van ongeveer 100 relingdelen. Maar ik zeg het niet want het is gewoon leuk werk, ondanks het feit dat ik niet al te goed ben in seriewerk. Al snel gaat de autopiloot aan, en begin ik aan allerlei andere dingen te denken. Dat is uitstekende voedingsbodem voor Murphy, met name zijn eerste "wet": populair gezegd "als er bij een experiment iets fout kán gaan, het ook daadwerkelijk een keer fout gaat". Twee van de fouten/slordigheden die kunnen optreden bij het plaatsen van de relingdelen is ze ondersteboven of achgterstevoren plaatsen. Het eerste is me twee keer overkomen, het tweede een keer. De eerste keer dat ik er achter kwam dat ik een deel ondersteboven had geplaatst was ik zo verbouwereerd dat ik het gelijk hersteld heb zonder een foto te maken. De tweede keer had ik daar wel erg in.



Het gekke is dat je zoiets niet direct ziet, maar pas later als je je werk weer eens in zijn geheel bekijkt. Het vervelende is dat dan de lijm al droog is en je met "slopen" erg uit moet kijken dat je niet veel meer afbreekt dan je probeert te repareren. Het feit dat je er pas achter komt als herstellen veel moeilijker is, kan je ook zien als een optreden van Murphy's tweede wet: "de fout gebeurt altijd op het meest onaangename moment".
De eerste keer ontdekte ik het nadat ik klaar was met het derde dek, en ik mijn "schepping" nog een goed bekeek. In analogie met het scheppingsverhaal (Genesis) had ik toen natuurlijk willen zeggen "en ik zag dat het goed was", maar dat pakte anders uit. Het slopen viel gelukkig elke keer weer mee, zoinder extra schade dus.
Al met al zijn de relingen nu helemaal af. Hier en daar moet het verfwerk nog wel wat gerepareerd worden, maar dat doe ik wel na de "eindinspectie".



Op dus naar de volgende klussen. Op het voordek moet nog wel het een en ander gebeuren, en ook kan ik verder met de schoorstenen. Over het schoepenrad heb ik nog steeds geen besluit genomen. Daar ga ik maar weer eens aan denken.

Dit was een kort bericht, maar ik heb het toch maar geplaatst omdat ik a.s. zaterdag voor een weekje naar het buitenland vertrek. Het zal dus wel een week of twee duren voordat ik weer iets te melden heb.

Het heeft even geduurd na mijn laatste bericht, maar dat komt doordat ik me al met de voorbereiding van een volgend project heb bezig gehouden. Ik heb het plan opgevat de ss Rotterdam te gaan bouwen. Ik liep toch al met plannen rond om eens een keer een schip van "scratch" te gaan bouwen. Bouwdozen heb ik nu wel genoeg gezien, en ik ben uit op een nieuwe uitdaging. Een vriend van me liep me al een tijdje uit te dagen om de ss Rotterdam te gaan bouwen. Hij weet dat ik van 1967 tot 1976 bij de RDM (de werf op Rotterdam Heijplaat die de Rotterdam heeft gebouwd) heb gewerkt en dat ik zwak voor die boot heb, zoals denk ik iedereen die bij de RDM heeft gewerkt. Toen ik daar kwam was het alweer een jaar of 8/9 dat zij gereed kwam, maar er waren nog steeds medewerkers die als het ware van trots naast hun schoenen liepen omdat ze eraan meegewerkt hadden.
Eerst had ik het excuus dat er geen bouwdoos van de Rotterdam is, maar als ik dan toch van scratch wil gaan bouwen vervalt dat. Voor een pasagiers/cruise schip vind ik het nog steeds een van de mooiste in haar klasse, dus die keuze heb ik nu gemaakt. Dan moet je natuurlijk tekeningen hebben, en dat valt nog niet mee, en van scratch bouwen vraagt veel meer gereedschap dan het bouwen van bouwdozen (de verwijzingen linken door naar discussies over deze twee onderwerpen).

Maar ondertussen ben ik toch maar verder gegaan met de Mississippi boot. Die moet echt af voor ik in alle rust aan een ander project kan gaan werken. Mijn vrouw klaagt altijd dat ik (bijna) nooit iets echt afmaak, en daar heeft ze eigenlijk wel gelijk in. Misschien komt dat doordat dat met mijn werk ook zo was, ik droeg zaken aan anderen over voor ze echt klaar waren, om zelf aan iets nieuws te kunnen beginnen. Maar nu ik met pensioen ben moet ik dat toch anders gaan organiseren, maar dat valt soms niet mee.....
De Mississippi boot is klaar op wat "details" na.




De schoorstenen en masten zijn gemonteerd, geplaatst en bedraad. De schoorstenen heb ik gespoten (spuitbus), en hoewel ik absoluut geen kei hierin ben is dit redelijk goed geslaagd. De messing ringen om de schoorstenen gaven nog wat problemen. Bij de ene schoorsteen bleken ze aan de krappe kant, en moest ik ze uitvijlen, en bij de andere waren ze juist aan de ruime kant waardoor ze moeilijk te lijmen waren. Nameten leerde dat de grote schoorstenen bijna een halve mm in diameter verschilden. Waarschijnlijk een afgekeurde partij aluminium buis, weer eens een voorbeeld van de inferieure kwaliteit materiaal die je soms in bouwdozen aantreft (kom ik hierna nog op terug).
Toen de schoorstenen geplaatst waren kon ik ook de "kasten" hieronder monteren. Op onderstaande foto is goed te zien dat het naar voren verplaatsen van de schoorstenen (zie een eerder verslag) niet overbodig was. De kasten zitten recht onder de schoorstenen, en stijf tegen de jaloesiedeuren. Zij hadden dus niet verder naar achter gekund, terwijl de schoorstenen oorspronkelijk 2 mm verder naar achter stonden.



Ook de loopbruggen zijn gemaakt en gemonteerd. Oorspronkelijk waren ze van multiplex, maar ik vond het mooier om ze te "beplanken". Bij de hijsinstallatie van de loopbruggen wordt gebruik gemaakt van een ketting. tussen de loopbruggen en de hijsinrichting. Deze was meegeleverd in het zwart, maar bleek bij montage onder belasting nog niet eens blaasbestendig te zijn (blaastest: houd te testen voorwerp voor je mond en blaas ertegen, als het heel blijft is het blaasbestendig). Dit gold overigens ook voor de messing oogjes die voor de bedrading bedoeld zijn.



Gelukkig had ik nog wat messing ketting over van vorige boten, wel zo mooi. Deze heb ik gelijk ook maar voor de zij-ingang gebruikt. Zal wel niet orgineel zijn, maar ik heb begrepen dat dat voor alle model Mississippi boten geldt: ze wijken nogal af van de "echte" schepen, sterk "geromantiseerd".

Nu blijven er nog een drietal "details" te doen. Er komen nog een tweetal sloepen met davits op het bovenste achterdek. Hier gaat onze Waalse vertaler trouwens weer eens in de fout, en waarschijnlijk weer door een fout van de Engelse vertaler. Het orgineel (Italiaans) heeft het over "scialuppa". In het Duits is dat correct vertaald als "Schaluppe", maar in het Engels noemt men ze "life boats", en prompt geeft onze vertaler dit weer als "reddingsboot" (Nederlands) en "canot de sauvetage" (Frans). Maar dan het het Italiaans het moeten hebben over "scialuppa di salvataggio". Dus weer (zie een vorig verslag) lijkt het erop dat onze Waal het Engels heeft vertaald, en niet het Italiaans. Wat moet een Mississippi boot trouwens met reddingsboten, die ook nog eens op het bovenste dek staan. Niet vastlopen was het grootste probleem, en als dat dan toch gebeurt kan een sloep handig zijn maar heb je geen reddingsboot nodig.
Ten tweede moeten er wat kisten en tonnen op het onderdek geplaatst worden als "lading". En als derde en laatste "detail" heeft deze raderboot nog geen rad. Al eerder heb ik aangegeven dat ik niet tevreden ben met de uitvoering hiervan (zie forumdiscussie over deze boot). Ik heb wel wat geexperimenteerd met alternatieven, maar nu zal het toch echt moeten gaan gebeuren.

Ik ben van plan nog één aflevering van dit verslag te maken als bovengenoemde aktiepunten uitgevoerd zijn. Aan de slag dus maar weer.

Pfffff, hij is af!!!!!!!!
Een hele overwinning op mijzelf, ik heb deze boot afgemaakt zonder al aan een nieuwe te beginnen (het zijstapje voor de ss Rotterdam was alleen voorbereiding, geen bouwactiviteit).

De sloepen zijn gemaakt, en samen met de davits geplaatst.



De beplanking van de sloepen verdient beslist geen schoonheidsprijs, maar wat wil je met bootjes van 8 cm lang die met 0,5x3 latjes bekleed moeten worden. Daar zijn mijn handen waarschijnlijk te grof voor gebouwd, ik bouw niet voor niets graag grotere modellen....
Het lijkt wel of ze bij Mantua ook verlangden naar de eindstreep, want de laatste afwerkingen lijken wel afgeraffeld. De davits spanden wat dat betreft de kroon: twee stokjes met oogjes aan elkaar gezet, touwtjes erdoorheen en een gebogen stukje draad als haak. Ik had gelukkig nog wat dubbele katrolletjes en haken (rigging hooks) over van de Victory, dus ik heb ze maar op dezelfde manier afgewerkt als de kranen voor de loopbruggen.
De "lading" is geplaatst. De (totaal 6) tonnen werden kant en klaar (plastic) geleverd, dus dat heeft weinig met modelbouw te maken. De (totaal 4) kratten moest je dan wel zelf maken, maar dat stelde ook weinig voor.



Als allerlaatste kwam dan natuurlijk het rad. Ik heb ervoor gekozen de "wielen" dunner te maken, om de suggestie te wekken dat ze door de spaken heen gaan. Om dat verder nog te accentueren heb ik de wielen zwart geverfd, en de rest van het rad rood. De schoepen zelf heb ik naturel gehouden. Misschien dat ik later nog iets aan het rad ga wijzigen, één van de geopperde zaken in het forum was iets met koper te doen ("op te leuken"). Dat sprak me wel aan, want koper is tenslotte een echt scheepsbouw materiaal. Ik zeg wel eens dat volgens mij koperpoetsen op schepen is uitgevonden. Maar ik heb toch maar besloten dat nu nog niet te doen. Komt later misschien nog eens.



Hieronder staat hij dan HELEMAAL AF!!!!!!!!!!



Voordat ik afsluit wil ik nog even een "toevalstreffer" laten zien. Hieronder een detail van een deel van de bekabeling. De twee kruisende draden rechts zijn de stagen van de twee loopbrugkranen. Omdat deze naar buiten gericht staan moeten ze elkaar kruisen. Bij volledige symmetrie zouden ze elkaar snijden, maar in werkelijkheid zouden ze elkaar dan raken. Hoe dicht ik er ook op ga zitten, er is geen licht tussen de twee kabels te zien. Toch, als je de onderste naar beneden drukt, of de bovenste naar boven, zie je de ander niet bewegen. Nu ben ik wel gewend om zaken zo nauwkeurig mogelijk uit te meten, maar om nu trots te beweren dat dit bewijst dat ik heel nauwkeurig gewerkt heb gaat iets te ver. Dit is puur toeval/geluk, bij de Victory komen ook een aantal van dit soort situaties voor, en daar ging het altijd in eerste (en soms ook tweede, derde enz.) instantie mis.



Ter afsluiting wil ik nog wel iets kwijt over het bouwen van deze boot. Het was een leuk schip om te bouwen, alhoewel hij niet extreem moeilijk was. Qua vorm was de romp niet echt gecompliceerd, maar doordat hij van blank hout is toch best nog wel moeilijk.
De kwaliteit van de bouwkit vind ik nogal wisselend. De lasergesneden onderdelen zijn zonder meer goed, maar het latwerk is soms slecht. Voor de romp en dekken werd dit nog gecompenseerd doordat er flink meer geleverd werd dan nodig, maar sommig ander latwerk was zonder meer slecht. Latjes van 0,5x3 mm waren bijv. bijna zwart, terwijl in het geheel de boot vrij licht van kleur is. Ook al genoemd zijn de latten voor het dak, die leken wel groen en waren ruw van oppervlak. Ik heb daarom nogal wat hout vervangen. Voor de rest waren er van een aantal onderdelen maar net genoeg. Van de koperen bolletjes op de balustrades etc. waren er net genoeg, maar niet voor op sommige masten. Ik zal er best 1 of 2 verspeeld hebben, maar van dit soort dingen geef je toch wat extra! Zo zijn er nog wel wat dingen waar ik me vanaf vraag of de spreekwoordelijke zuinigheid van Hollanders is overgeslagen naar Italie.
Nu ben je in je oordeel natuurlijk geneigd een vergelijking te maken met eerder gemaakte boten, en dat is niet helemaal eerlijk want dan moet je ook naar de prijs kijken. Deze boot kostte 340 Euro, de Amerigo Vespucci 650 en de Victory 1040, dat is dus nogal een veschil. Dat alles in ogenschouw nemend heb ik geen moment spijt gehad van de beslissing deze boot te bouwen, integendeel ik heb het met erg veel plezier gedaan. Nadeel was de korte bouwtijd, ca. 4 maanden (Amerigo Vespucci 9 maanden, Victory 12 maanden). Vandaar de plannen om nu een groter project te gaan starten: de ss Rotterdam van scratch.

Ook het bijhouden van deze weblog vond ik een plezierige bezigheid. Ik ben van plan dit ook voor de ss Rotterdam te gaan doen. Dit zal echter nog wel even duren, want de voorbereidingen zullen nog wel wat tijd in beslag gaan nemen en de vakantie staat ook voor de deur. Als ik echt ga beginnen zal ik dat wel melden in het forum "bouwverslagen schepen".

Tot dan,

Ad Bakker

Prachtig model! ik vindt persoonlijk die mississipiboten echt mooi!

zou hem zelf ook willen bouwen, alleen zijn er dan drie dingen die in de weg staan...
1. ik heb er geen tijd voor
2. 340 euro valt mee, maar is nog steeds pittig
3. de hoeveelheid dingen die je moet aanpassen en de 600 planken die afgeschuind dienen te worden vergen nogal wat vakmanschap, welke ik nog niet bezit...

ik heb echt respect voor wat je hier hebt neergezet!

ik vraag me trouwens af of dit model radiografisch te maken zou zijn.... het schoepenrad heeft een lineaire aandrijving welke gerealiseerd zou kunne worden door middel van een servo en en een stukje elektronica, maar dan rest de vraag hoe het model stuurt, en of het überhaupt genoeg drijfvermogen heeft...

maar nogmaals hulde!

Beste Danny,

De boot is in principe geschikt voor aandrijving en RC. Daarvoor is oorspronkelijk de achterwand van de achterste cabine demontabel uitgevoerd. Omdat ik geen plannen in die richting had (en ook niet zal krijgen) heb ik die achterwand vast uitgevoerd. Er worden nog wat zaken voor de aandrijving en roerbediening meegeleverd, maar motor, RC en besturingsservo moet je natuurlijk zelf kiezen. Verder moet de romp natuurlijk waterdicht zijn, maar daarmee heb ik geen ervaring.
Tijd en geld zijn natuurlijk de belangrijkste benodigdheden. Door sparen kan je het geldprobleem misschien nog wel oplossen, maar tijd is echt onontbeerlijk. Met af en toe eens iets snel in elkaar flansen kom je nooit tot een bevredigend resultaat (tenmiste ik niet). Vandaar dat ik deze hobby pas weer na mijn pensioen heb opgepakt (in mijn "jeugd", eind vijftiger begin zestiger deed ik aan modelvliegen). Maar soms moet het natuurlijk ook met werk te combineren zijn, dat hangt sterk natuurlijk af van je persoonlijke omstandigheden.
Veel succes met je toekomstige werkzaamheden.

Groet, Ad Bakker

Ad,

Ik heb genoten van jou uitgebreide verslag.

Wat een vakmanschap!!

3 weken geleden ben ik zelf aan mijn eerste boot begonnen: silhouet van constructo.

Ik vind het erg leuk om mee bezig te zijn en jouw verslag maakt me alleen enthousiaster!

Fred

Ad,

prachtig resultaat.
Ik ben vol verwachting voor je Rotterdam.

Wordt dat weer een weblog, of toch nu een verslag op het forum?

Wim

erg mooi gedaan

Beste ad.
Ik wil jou boot nabouwen maar dan als varend model. De kennis om dat te doen met jou foto's heb ik wel. Maar ik had graag de maten van jou schip (LxHxbr.) en de schaal mijn Email adres is : [EMAIL="cvangeel3@hetnet.nl"]cvangeel3@hetnet.nl[/EMAIL]
Hartelijk dank. ik hou je op de hoogte van mijn vorderingen.