Bouwverslag ss "Rotterdam" (V) schaal 1:200

[Ad Bakker]

Oorspronkelijk geplaatst door wimg

Je ziet dat er verschillende verbouwingen zijn geweest. Misschien nuttig om een bepaalde datum aan te houden voor je model. Jou model is een kopie van het schip op DIE datum.
Wim

Wim, bedankt voor het volgen. Anders dan vroeger (school, werk) vind ik het nu wel prettig als er iemand over mijn schouders meekijkt (behalve als ik in mijn werkplaats bezig ben, dan wil ik ongestoord blunders kunnen maken).

Ik ga inderdaad uit van één uitvoering, en dat is "af werf". op de huidige toestand na is dat het gemakkelijkst en daarnaast is het de authentieke versie. Van de periode tussen tewaterlating en definitieve oplevering na de proefvaarten is best wel veel fotomateriaal beschikbaar. Wat en wanneer daarna iets gedaan is is veel moeilijker te achterhalen omdat die verbouwingen ook op verschillende werven zijn uitgevoerd.
Ondertussen ben ik weer tegen iets anders aangelopen, namelijk de indeling van de ramen in de dekopbouw. Ik ben er ondertussen achter dat zowel de NVM tekening als de tekening uit Schip en Werf fouten bevatten (zo te zien van elkaar overgenomen). Van het model bij het informatiecentrum moet je het op dat punt helemaal niet hebben, dat lijkt in goede Rotterdamse traditie een blunderput te zijn.
Dus nu maar besloten weer naar het Maritiem Museum te gaan. Na afspraak kan je de "bouwtekeningen" van de RDM bekijken. Geen flauw idee wat dat inhoudt. Het kunnen volgens mij nooit alle tekeningen zijn maar ik heb goede hoop dat ik de voor mij interessante gegevens wel zal kunnen vinden. Voordeel is dat ik er na 25 minuten in de tram al voor de deur sta.

Groet, Ad

[wimg]

Met wat geluk zijn die bouwtekeningen de echte werftekeningen.
Natuurlijk vragen of je daar een afdruk van mag maken!

Handig dat je grote voorbeeld zo vlak in de buurt ligt.
Ikzelf moet ongeveer 2,5 uur rijden voor ik bij mijn grote voorbeeld (de Marieje) ben. En dan is het nog maar de vraag of ze d'r is. Dat is bij de Rotterdam in ieder geval niet zo.

Overigens: de Rotterdam is nu toch van een woningbouw club? Daar al eens mee overlegd of je aan boord mag? "Nee" heb je, "Ja" kun je krijgen.

We horen wel van je,

Wim

[Ad Bakker]

Even een berichtje tussendoor, hoewel er qua bouwaktiviteiten niets te melden is. Hiervoor wacht ik nog steeds op het latwerk voor de romp. Afgelopen week nog wel een keer geinformeerd, maar steeds hetzelfde verhaal: is besteld, maar wordt pas meegeleverd met een grotere bestelling.

Hierdoor had ik legio tijd voor mijn "research". Toen ik bezig was met de uitslagen voor de dekhuiswanden te maken kwam ik (zoals al eerder gemeld) niet goed uit met de raamindeling. Na het nog eens goed bestuderen van de tekeningen heb ik daar ook eens wat foto's bijgepakt. En toen bleek dat er verschillen waren: op de tekeningen (NVM, Schip en Werf, kartonnen model)staan op de promenades van het promenadedek en het bovenpromenadedek één raam meer dan op de foto's. Dit verklaarde weliswaar waarom ik niet uitkwam, maar het maakte me zo nieuwsgierig of er wellicht nog meer afwijkingen waren, dat ik de hier al eerder aangekondigde afspraak bij het Maritiem Museum voor het bekijken van de werftekeningen gemaakt heb. Daar gekomen bleek het om twee "pakketten" te gaan. Het eerste was een rol met een aantal overzichtstekeningen op groot formaat. Deze waren bij de RDM gemaakt, maar tot mijn verwondering zat daar de fout in de raamindeling ook in. Dit verklaart dus de fout in alle daarna gemaakte tekeningen.
Het tweede pakket bestond uit vier grote kaartenbakken met microfiches (ik heb me laten vertellen dat het er ongeveer 11000 zijn) van de werftekeningen. Hierbij 1 A4-tje met een erg ruwe indeling, en verder niets. In eerste instantie denk je dan: dat ga ik nooit vinden. Maar tot mijn verbazing had ik na een tijdje toch de gezochte tekeningen van de dekwanden gevonden. Toen was het echter al zo laat geworden dat ik de dag erna verder ben gegaan. Bij de microfiche-lezer stond een computer waarmee je de microfiches (tenminste een deel ervan) kon scannen naar je eigen geheugenkaart (van de digitale camera). Hieronder bijv. de eerste scan van een tekening.

Om 1 microfiche geheel te scannen moest je wel 8 (soms 6) scans maken. Voor de tekeningen die ik bekeek waren drie tot vier microfiches gebruikt, dat betekende dus tussen de 18 en 32 scans per tekening! In een paar uur tijd had ik 4 tekeningen volledig gescand, en was ik behoorlijk gaar. Toen de buit maar mee naar huis genomen, en afgesproken dat ik later nog eens terug kom (moet wel op afspraak, want de bakken met microfiches moeten uit een depot komen).
Thuis aan de slag gegaan om de scans tot volledige tekeningen samen te stellen. Dat viel nog niet mee: net een legpuzzel, maar met een beetje geduld kom je er wel. Hieronder een voorbeeld van een volledige tekening die uit 24 scans bestaat.

Voor het promenadedek en het bovenpromenadedek heb ik nu wel alle details (de fout in de andere tekeningen komt hier natuurlijk niet voor), voor de hogere dekken moet ik inderdaad nog een keer terug. Ik wacht hier nog maar even mee tot ik misschien nog wat andere zaken ontdekt heb waarvan ik de details van tekening wil uitzoeken. Ik wil het hier nog wel een keer kwijt: alle hulde voor het (bibliotheek)personeel van het Maritiem Museum. Ze zijn zeer vriendelijk, behulpzaam en geduldig.

Zolang er nog geen bouwaktiviteiten mogelijk zijn ga ik maar verder met de uitslagen van de dekwanden. Dat is echt een hele klus, kan je nagaan wat het maken ervan wordt.......... Maar daar wacht ik mee tot ik ze met een kartonnen proefplaat kan passen, en dat kan pas als de dekken geplaatst zijn. Dan zij we denk ik al weer minstens een half jaartje verder. Geen tijd voor verveling dus, en zo hoort het ook.

Tot de volgende keer, hopelijk dan weer met een "echt" bouwverslag.

Ad Bakker

[wimg]

Gefeliciteerd Ad!

Dichter bij de bron kun je niet komen.

Wat dacht je van een slaapzak, een picknick mandje en een stapeltje geheugenkaartjes?
Dan ga je een paar dagjes kamperen in het museum en dan heb jij de beste info die een modelbouwer zich maar kan wensen!

Mooi dat je toegang hebt tot deze info.

We zien je bouwverhaal wel tegemoed.

Succes,

Wim

[Ad Bakker]

De planken voor het model zijn (gedeeltelijk) binnen. Om dat te vieren heb ik een nieuwe bijdrage aan mijn weblog toegevoegd. Volgens traditie hieronder een kopie:

Bouwverslag ss Rotterdam 1:200 (deel 4)
Mijn geduld is wel goed op de proef gesteld, maar eindelijk is het toch zover: de latten zijn binnen, hoewel…….. slechts ten dele. Gelukkig wel in de goede volgorde, het 1,5 mm lindehout (eerste laag) heb ik, op het 1 mm noten (tweede laag) moet ik nog wachten. Dat is geen bezwaar, want met de eerste beplanking kan ik dan toch beginnen. En voordat ik goed en wel met de tweede beplanking kan beginnen moeten ook het voor-promenadedek, en achter het hoofddek het onder-promenadedek aangebracht (en zelfs volledig afgewerkt en ingericht) worden. Nu maar hopen dat die notenbomen al gekapt zijn, dan komt het allemaal wel op tijd in orde.
Het betekent wel dat ik nu met de beplanking kan gaan beginnen, en inmiddels is de eerste plank gelegd.

Dat geeft zo’n zelfde gevoel als de eerste steenlegging van een nieuw huis: eindelijk is het zover en gaat het echt gebeuren. Het beplanken zelf vind ik een leuke activiteit, maar het vreemde is dat je bij elk schip het gevoel hebt dat je het weer moet leren. Dat komt natuurlijk omdat je het eigenlijk niet zoveel doet. Ik ben nu zo’n drie jaar bezig, en dit wordt pas mijn vierde romp. Daarbij komt nog dat het allemaal verschillende rompen zijn, die allemaal hun specifieke kenmerken hebben. De Rotterdam bijv. heeft een platte bodem, terwijl alle eerdere rompen een uitstekende kiel hadden. Ook de vraag: waar te beginnen wordt verschillend beantwoord. Bij “klassieke” modellen zoals de Victory wordt meestal begonnen bij de kiel om daarna naar boven te werken. Bij de beide Mantua modellen (Amerigo Vespucci en Mississippi 1970) werd bovenaan begonnen. Toen ik daarover een beslissing moest nemen heb ik een typisch Hollandse keuze gemaakt: ik begin niet onder, ik begin niet boven, ik begin gewoon in het midden.

Even off-topic : Een soort variant op de uitspraak van onze Tweede Kamer clown Rita Verdonk: “ik ben niet rechts, ik ben niet links, ik ben rechtdoorzee” (of bedoelde ze nou toch stiekem rechtsdoorzee?). Ik vind het overigens wel jammer dat het niet echt wil klikken tussen haar en Geert Wilders, hadden we toch waardige opvolgers voor Bassie & Adriaan en voor Peppi & Kokki gehad!!

Ik heb het begin zo gekozen dat ik start bij een van de “inhammen” in de stapeling aan de voorkant. Verder heb ik het verloop van de lat zo gekozen dat ik naar boven toe met latten van constante breedte kan blijven werken, afschuiningen komen alleen aan de onderkant. Door eerst naar boven te gaan werken breng ik een tweede veelvoorkomende eigenschap in de praktijk: de problemen voor je uitschuiven. Het voordeel is wel dat ik het beplanken eerst weer een beetje in de vingers kan krijgen voordat het echt moeilijk wordt: een verantwoorde manier om problemen voor je uit te schuiven dus (wat een prachtige parallel met de actuele politiek, alleen ben ik een alleenheerser en heb niets met enige oppositie te maken).
Het lindehout is overigens van goede kwaliteit, strak geschaafd, vormvast en zonder S-bochten. In 1,5 mm is het best wel stug, maar in mijn geval uiterst geschikt. Ik heb geen nauwe bochten omdat ik die met de “stapelingen” al gemaakt heb. Overigens valt me elke keer weer het enorme kwaliteitsverschil op tussen latten in een kit en latten die je los koopt. Vooral bij de Mantua boten (in het bijzonder de Mississippi) was dat soms droevig gesteld, maar ik geloof dat ik daarover eerder al genoeg gezeurd heb. Het zij zo.
Met het pasmaken van de eerste plank werd ik nog eens geconfronteerd met het verschil tussen bouwkits en scratchbouw. De latten zijn 1 m lang, en jawel ik had 101 cm nodig. Als ik eraan gedacht had, had ik vrij eenvoudig ervoor kunnen zorgen dat ik geen latten langer dan 1 m nodig had, maar ja: als….. Nu is het eigenlijk helemaal geen probleem. Midscheeps zijn er hele stukken die recht lopen, dus niet onder spanning staan. Dan kan je gemakkelijk twee latten met een dubbeling verbinden.

Het is wel belangrijk dat je dat op een plaats doet waar de latten geen kromming hebben, anders ga je dat toch zien. Zo’n oplossing met een dubbeling is veel beter dan de latten bij een spant te laten samenkomen, een knik is dan al snel te zien. Dit is natuurlijk gesneden koek voor de ervaren “beplanker”, maar je wilt niet weten wat voor stomme fouten ik de eerste keren maakte (en nog wel maak).
Inmiddels zitten er een paar meer planken op (ik wissel het af met dit verslag, het moet ook af en toe drogen), en dan word je soms wel een jaloers op de bouwers die dit allemaal met grotere stukken triplex doen, om het later af te werken met plamuur en/of polyester. Deze “grote halen snel thuis” methode (klinkt misschien denigrerend, maar is beslist niet zo bedoeld) heeft natuurlijk zijn voordelen, maar ik blijf het toch maar op deze ouderwetse manier doen. Geeft gezien de langere bouwtijd thuis ook wat meer rust. Als ik wat verder ben zal ik weer wat foto’s plaatsen.

Voor ik afsluit nog even iets over mijn activiteiten in de voorbije “wachtperiode”. Op het forum heb ik al gemeld dat ik bij het plannen van de dekhuiswanden fouten in de tekeningen tegenkwam, en daarom naar het Maritiem Museum in Rotterdam ben geweest. Ik zal dat verhaal hier niet herhalen, maar ondertussen heb ik de tekeningen van de buitenste dekhuiswanden uit de scans van de microfiches samengesteld en bij een printshop laten printen. Hieronder heb ik ze even aan de muur gehangen.

Deze zijn op halve grootte geprint, want de werftekeningen zijn voor gebruik op de werkvloer extra groot uitgevoerd, maar voor mij niet hanteerbaar (de grootste is oorspronkelijk meer dan 3 meter lang!). Voor buitenwanden van het promenadedek, boven-promenadedek, en bootdek heb ik nu wel alle informatie, maar ik ben ook nog op zoek geweest naar de tekeningen van de rest van de dekhuiswanden. Daar liep ik echter vast door het ontbreken van een fatsoenlijke index van de in totaal 11000 microfiches. Ondertussen heb ik bericht van het museum dat ze op zoek zijn naar een index, en daar hoop ik in de loop van deze week iets van te horen.

Tot de volgende keer maar weer,

Ad Bakker

[wimg]

Geen opositie?
HIER IST'IE !


Ad,
ik weet niet of ik je dit al in je vorige bouwverslag heb doorgegeven, maar voor het beplanken heb ik veel gehad aan de beschrijving van Dry Dock Models
Vooral het deel over het afschuinen van de stroken is erg leerzaam.

Dan je verslag: het is weer een plaatje en een plezier om te lezen.
Ik blijf je volgen!

Wim

[Ad Bakker]

Beste Wim,

Ja ik ken die site, en hun cursus beplanken. Zij beginnen bij de kiel met een z.g. "bearding plank" (geloof ik), maar ook die cursus is helemaal gericht op klassieke zeilschepen. Ik was overigens een trouw bezoeker en lid van drydock models, toen ik bezig was met de Victory stond er bijv. een fantastisch bouwverslag op van ene Luis uit Spanje waar ik veel aan had. Jammergenoeg stopte hij na de romp, volgens zijn zeggen was hij met 5 schepen bezig en ging hij zich een halfjaartje concentreren op iets anders. Voor de masten en het optuigen stond ik er dus weer alleen voor. De laatste tijd kijk ik niet meer naar die site omdat ze een nogal rigoreuze verbouwing hadden, en ik ineens de weg kwijt raakte en een heleboel dingen niet toegankelijk waren. Ik ga wel weer eens kijken, maar qua moderne schepen stelde het niet al te veel voor. Ze richten zich helemaal op min of meer klassieke "tall ships", en schepen als de Rotterdam zal je er niet of nauwelijks vinden (ze hadden wel een kleine afdeling non-sailing vessels, maar dat was niet veel, een goed Mississippi verslag stond er overigens wel op).
Bedankt voor je reactie.

Ad

[Ad Bakker]

Ik heb gisteren overigens iets vergeten te melden dat toch vermeldenswaard is. Ik schijn in de RDM, ondanks het feit dat deze al lang ter ziele is, toch nog een sponsor gevonden te hebben voor dit project (althans, ik heb besloten er deze positieve interpretatie aan te geven). Ik kreeg n.l. afgelopen week een brief van het pensioenfonds Poseidon (dat ook de erfenis van het RSV-pensioenfonds beheert) dat ik over twee jaar, als ik 65 word op grond van mijn vroegere (9-jarige!!!!) dienstverband bij de RDM recht zou hebben op een pensioen van een kleine 200 Euro bruto per jaar!! Vanwege de hoogte van dit bedrag willen ze het eenmalig afkopen voor zo’n 1300 Euro netto. Daar kan ik dan toch weer aardig wat hout en lijm voor kopen.
Nu maar hopen dat er, in deze tijd waarin gesproken wordt over het inperken van excessieve bonussen, geen kamervragen hierover gesteld gaan worden.

Groet,

Adf Bakker

[Ad Bakker]

Zojuist weer een aflevering van het bouwverslag geplaatst op mijn weblog. Hieronder een kopie daarvan.

Bouwverslag ss Rotterdam 1:200 (deel 5)
De vorderingen zijn niet spectaculair, maar toch even een update. De eerste beplanking is klaar:

De plank die de romp aan de bovenkant afsluit ligt los, op de foto hieronder ernaast gelegd. De bedoeling is om deze plank als basis voor de dekopbouw te gebruiken, zodanig dat deze los van de rest van het schip gebouwd kan worden. Ik wil dat graag omdat de romp als deze afgewekt is erg kwetsbaar wordt, en de kans op beschadiging daarom groot is.

Over het algemeen ben ik niet ontevreden. Hier en daar zijn er best wel onregelmatigheden, maar die zijn zo te zien met goed schuren wel weg te werken. Het is min of meer gelopen zoals gepland. Vanaf de eerst geplaatste lat (ongeveer halverwege) naar boven toe gewerkt met volle, niet afgeschuinde latten. Naar beneden toe bleek vanaf het begin dat de te beplanken lengte t.p.v. de hoofdspant ongeveer twee keer de lengte aan de voor en achterkant was. Dus die latten steeds ongeveer afgeschuind tot halve breedte. Op het eind kwam dit redelijk goed uit, in ieder geval heb ik voor de totale beplanking alleen latten over de volle lengte gebruikt, dus geen z.g. stealers of andere kunsgrepen nodig gehad,
Ter voorbereiding voor de tweede beplanking nu eerst schuren. Des te vloeiender deze ondergrond, des te beter kan de tweede laag aangebracht worden. Die is maar 1 mm dik, dus de correctiemogelijkheden zijn wat minder.
Voor het schuren word ik jammer genoeg weer verbannen naar het terras (als het weer het toelaat) of naar de berging in de parkeergarage. Schuren op mijn hobbykamer is uit den boze. Als mijn vrouw maar een geluid hoort dat daar op lijkt springt ze bijna op tilt. Ik begrijp dat best wel, want bij mijn eerste boot was ik wel gaan schuren in mijn hobbykamer, en dat heeft me een aantal uren strafcorvee gekost in de vorm van het hele appartement stoffen.

Toen ik met schuren begonnen was kwam ik op het idee om eerst één kant helemaal af te maken, om dan het verschil te laten zien. Hieronder is één kant vrijwel afgeschuurd. Er zijn nog wel wat kleinigheden, maar over het geheel genomen begint het erop te lijken. Qua tijd viel het nog wel mee, zoals hij er hieronder bij ligt heb ik ongeveer 2 uur geschuurd.


Nu dus de andere kant dezelfde behandeling geven, en dan is hij klaar voor de tweede beplanking. Toen ik de latten voor de eerste beplanking binnen kreeg schreef ik dat ik maar hoopte dat de notenbomen voor de tweede beplanking ondertussen wel gekapt waren. Ik begin nu echter te twijfelen, want ik heb nog steeds niets gehoord. Bellen dus maar weer, maar of dat helpt waag ik te betwijfelen...
Als het nog langer duurt kan ik wel vast aan de voorste en achterste dekken beginnen. Die moeten toch geplaatst worden voordat de tweede beplanking aan de bovenkant helemaal afgemaakt kan worden. Het voor-(promenade)dek is wat dat betreft niet zo’n probleem, hoewel de aansluiting tussen de tweede beplanking en de later aan te brengen voorplecht/verschansing (die ik van 1 mm kunsstof denk te maken) best wel een precies karweitje wordt. Achter is een heel ander verhaal. Onder het promenadedek (het niveau van de losse plank, hier komt ook het buitenzwembad) komen nog twee overdekte dekken, het onderpromenadedek (was bedoeld als ontspanningsruimte voor de bemanning) en het hoofddek, een technische ruimte met bolders en kaapstanders voor aanlegtrossen. Om die dekken komt beplating met grote openingen (nou groot, op schaal zo’n 9 mm hoog), die ik ook van kunststof denk te maken. Omdat die dekken overdekt zijn, en het niveauverschil tussen de dekken maar 13,3 mm is kom je daar natuurlijk nooit meer bij. Dat betekent dus dat deze dekken volledig afgewerkt moeten worden voordat ze door het bovenliggende dek worden afgesloten. Daarna kan de buitenbeplating pas geplaatst worden, die dan nog goed passend gemaakt moet worden met de onderliggende beplanking. En als dat gebeurt is kan het geheel pas afgeschuurd en geverfd worden. Ik moet daarom nog eens goed piekeren hoe ik dat precies ga aanpakken.
Maar ja, dat duurt nog wel even. Eerst nog een paar uurtjes schuren, dan zien we wel verder.

Tot de volgende keer maar weer.

Ad Bakker

[wimg]

Ziet er strak uit Ad!

Terras zit er vandaag niet in denk ik (als ik op het weer bericht af moet gaan.) Garage dus!

Succes met het schuren.

Wim

[theo_tb]

Daar zit een mooie lijn in! (vind ik iig).

Ga door zo

VrGr,


Theo

[Ad Bakker]

@Theo & Wim,
Bedankt, de echte test komt nog bij de vloeiende aansluiting van de tweede beplanking op de "plankstapelingen" aan de voor en achterkant. Dan blijkt pas of al m'n gereken en geteken zin had, of dat ik het net zo goed "op het gevoel en boerenverstand" had kunnen doen (ik kom tenslotte van het platte land, en nog tuinderszoon ook).
Overigens vandaag weer eens gebeld, maar het wordt nog wel 2 weken wachten op de latten voor de tweede beplanking. Toen heb ik maar alles wat ze wel hadden + nog bij een andere modelbouwzaak in Rotterdam opgekocht. Totale oogst: 24 latten van 1x5 mm, 1 meter lang. Het is niet veel, maar als ik bovenin begin dan kan wel ver genoeg komen om aan de voor en achterdekken en de kunststof plecht te beginnen. Met al het gedoe met die overdekte achterdekken die ik beschreven ben kan ik dan wel een paar weken vooruit. Ben daarom al druk doende het voordek te tekenen. Hierin komt een halfronde uitsparing voor het dekhuis op het promenadedek, dat ik afneembaar wil maken zoals ik al eerder schreef. Met het pasmaken van het voordek leg ik daarom al veel zaken voor het vervolg vast. Daarom, goed meten, controleren (en dat een paar keer voor de zekerheid). Maar ja, het houdt je van de straat.
De tweede helft inmiddels ook geschuurd, weer precies 2 uur (het leek wel of ik de wekker gezet had). Op voorhand had ik op langer dan 4 uur schuren gerekend, dus dat viel weer mee. Behalve de blaren dan, maar die krijgen nu weer even rust.

Groet,

Ad Bakker

[wjjwalrecht]

hallo ad
Ik vind het maar knap wat je allemaal doet met de rdam,helemaal van tekening bouwen!!Ik heb ook met belangstelling je bouwverlag van de mississipi gelezen want die wil ik mischien ook eens in de toekomst bouwen!!Ik ga je bouwverslag op de voet volgen ben erg nieuwsgierig wat je er van maakt!! walter

[Ad Bakker]

Oorspronkelijk geplaatst door wjjwalrecht

Ik heb ook met belangstelling je bouwverlag van de mississipi gelezen want die wil ik mischien ook eens in de toekomst bouwen!!

Dag Walter,

Ik weet het niet...... Als ik zo naar jouw bouwverslagen van de Calypso en Resolve kijk heb ik mijn twijfels of je in de Mississippi wel voldoende uitdaging zult vinden. In mijn verslag schreef ik al dat ik het een erg leuke boot vond, die ik met veel plezier gebouwd had maar dat de moeilijkheidsgraad niet extreem hoog was. Dat blijkt ook wel uit de bouwtijd van zo'n 4 maanden, en ik heb begrepen dat jij er ook best lang over wilt doen. RC maakt natuurlijk wel een groot verschil, en er zijn misschien nog wel wat meer dingen te verfraaien/toe te voegen. Daarbij lijkt het me een prachtig gezicht om statig rond te varen met zo'n radarboot tussen al dat geweld van die racemonsters.
Maar nogmaals, ik heb zo mijn twijfels.......... Maar voorlopig kan je nog wel even vooruit met de Resolve, dacht ik zo.

Groet,

Ad Bakker

[Ad Bakker]

Zojuist weer een aflevering van mijn bouwverslag op mijn weblog geplaatst, en volgens goed gebruik hieronder een kopie.

@Wim,
Ongeveer een half jaar geleden hadden we een discussie over apparatuur dat ik aan wilde schaffen. Ondertussen die apparaten natuurlijk goed kunnen testen, en ik ben meer dan tevreden. Het cirkelzaagje is, als je het goed gebruikt ontzettend nauwkeurig. De figuurzaag kostte me even wat tijd (maar niet te lang) om te wennen, maar is ondertussen ook een plezier om mee te werken. Ik las wel eens discussies waarin geklaagd werd over "weglopen" van de zaag, maar ik heb daar geen enkel probleem mee. Het prettige van dit spul is dat het klein formaat is, wat mij betreft ideaal voor modelbouw. Voor de cirkelzaag betekende het wel dat ik er een hele constructie omheen gebouwd heb, om ook langere stukken (de sleuven in de kiel bijvoorbeeld) goed haaks te kunnen zagen, maar het werkt perfect.

Bouwverslag ss Rotterdam 1:200 (deel 6)
Niemand zo veranderlijk dat een modelbouwer, zal ik maar zeggen. De vorige keer heb ik veel aandacht besteed aan mijn problemen met het krijgen van de latten voor de tweede beplanking. Paniek, want er dreigde een bouwstop. Eindelijk had ik wat planken geritseld, en wat is nu het resultaat: zo’n 10 dagen verder, en nog geen plank gelegd.

Maar dat betekent niet dat ik stil gezeten heb, integendeel. Ik heb alleen mijn planning veranderd. Toen ik met de bovenste kant van de tweede beplanking wilde beginnen (de eerste plank stond nog net niet in de lijm, maar was wel al pas gemaakt) kwam ik tot de conclusie dat er zoveel interacties met de dekken was, dat het misschien toch beter was om daarmee te beginnen. Misschien had ik dat onbewust steeds uitgesteld, omdat ik twijfelde hoe ik dat zou aanpakken, met name het goed aanbrengen van de zeeg. Toen toch maar de knoop doorgehakt, en hieronder het uiteindelijke resultaat, waarbij het volledige promenadedek is aangebracht.

Het voordek ligt nog los en moet qua aansluiting op de romp nog op maat gemaakt worden. Ook de achterdekken liggen nog los, want zoals ik de vorige keer al uitgelegd heb moet de complete inrichting van de twee overdekte dekken eerst klaar gemaakt worden. Hieronder is goed te zien wat dat inhoudt.

Ik ben er nog steeds niet helemaal uit hoe ik dat ga aanpakken. In een forumdiscussie over de (geplande) bouw van de Titanic van Revell, gaf ik aan Sander het advies: “eerst denken, dan doen”. Maar ik denk wel eens dat ik zelf aan dat denken wel erg veel tijd besteed (je zou het ook besluiteloosheid kunnen noemen...).

Maar over wat ik dan wel gedaan heb ben ik niet ontevreden. Het inbrengen van de zeeg was een behoorlijk tijdrovende bezigheid, maar het is wel gelukt. Ik heb daarbij besloten om het dek in lengterichting in secties op te delen. Per sectie is het dek recht, waarbij de helling gelijk is aan de gemiddelde zeeg voor die sectie. Ik heb dat gedaan om het opbouwen naar de hogere dekken te vergemakkelijken. Als de hoogte van de wanden die op het dek geplaatst worden goed constant is, krijgt elk hoger dek (dat op dezelfde manier in secties is verdeeld) exact dezelfde zeeg als het promenadedek.
De secties zijn kort genoeg gekozen om geen zichtbare knikken in het dek te krijgen, en als ik er zo langs kijk zie ik ook niet dat het is opgebouwd uit rechte stukken. De grenzen tussen de secties zijn daarbij zo gekozen dat ze overeenkomen met de plaats van expansievoegen in de wanden van de dekopbouw.
De deksegmenten zijn van 1mm berkentriplex. Dat is zodanig flexibel dat je het voldoende steun moet geven, anders veert het bij de minste druk mee. Dat betekent dat ik om de ca. 3 cm een steun wilde hebben, waar de secties tussen de 12 en 15 cm lang zijn. Nu is de helling maar klein, variërend tussen 0,8 en 10%). Dat betekent dus dat de vulstukken die je om de ca. 3 cm wilt plaatsen, akelig nauwkeurig in hoogte moeten zijn. Omdat ik dat niet zag zitten heb ik dat anders aangepakt. Achtergrond is dat je veel nauwkeuriger kan meten dan je iets kan maken. Ik heb een hele voorraad aan resthout/latten van vorige boten, met een behoorlijke variatie aan diktes. Wat ik dus gedaan heb is de dikte van een lat gemeten, en toen berekend waar die zou moeten komen en hem daar dan ook vastgezet. Als ik een bepaalde dikte niet bij benadering had kon ik die meestal wel krijgen door er twee op elkaar te lijmen (eerst lijmen, dan de dikte meten, en dan de plaats berekenen.
Het resultaat was een bont geheel, zoals hieronder wel te zien is.

Maar daar lig ik niet wakker van, want met de dekken erop gemonteerd zie je er niets meer van.

De middensecties zijn allemaal gemonteerd op de losse plank, die ik al eens eerder de “dekbasis” genoemd heb, geloof ik. Hieronder is die sectie van de romp gescheiden.

Het resultaat is nu dat ik het hele project vanaf nu kan opsplitsen in twee deelprojecten, die verder volledig parallel uitgevoerd kunnen worden. Als eerste de romp: achterdekken, tweede beplanking en vervolgens nog een heleboel afwerkingszaken (ankerkluizen, stabilisatoren, schroefasconstructie, roer, om over het verven/spuiten maar te zwijgen). Het tweede project is dan de volledige dekhuisconstructie, met alles wat daarbij komt kijken (niet teveel aan denken wat allemaal, want dan gebeurt er helemaal niets meer), wat dus volledig gescheiden van de romp kan gebeuren.
Die splitsing tussen romp en dekhuizen lijkt een voordeel, maar de praktijk moet nog leren of het ook zo werkt. Nadeel is daarbij dat ik een man ben, want vrouwen schijnen veel beter te zijn in het parallel uitvoeren van een veelheid aan taken. En, als ik dat op mijzelf betrek geloof ik dat dat wel waar is. Ook in mijn vroegere werk had ik daar wel eens problemen mee: de neiging om je volledig te focussen op de dingen die je leuk vond, en de minder leuke dingen voor je uitschuiven. Maar wie weet, je bent nooit te oud om nieuwe vaardigheden aan te leren.

Tussen de bouwactiviteiten ook nog een paar keer naar het Maritiem Museum geweest. Het begint er een beetje op te lijken alsof je door een soort ballotage moet. Ik ben er nu achter dat er ook CD’s zijn met de tekeningen. Kopieën daarvan maken lijkt (vooralsnog) niet te mogen, maar ik kan wel een afspraak maken om ze in te zien, en door mij gekozen tekeningen tegen een redelijke vergoeding te laten printen. Die afspraak met de assistent-conservator ga ik komende week zeker maken, dan hoop ik ook te weten te komen waarom een papieren kopie wel kan, en een elektronische niet. Het probleem is namelijk dat als ik bezig ben met plannen/tekenen, ik me bedenk dat ik die of die tekening zou willen zien. Nu moet ik dat opsparen door een lijstje te maken, en dan weer naar het museum (na het maken van een afspraak) moet gaan. Het zou wel erg makkelijk zijn als ik die CD’s gewoon in huis had, maar ja, je moet roeien met de riemen die je hebt. Resultaat is wel dat ik naast de twee eerder genoemde projecten ook nog een “tekeningen project” heb lopen. Ik zou bijna willen dat ik een vrouw was...........

Volgende keer dus de stand van zaken van drie projecten. Tot dan,

Ad Bakker