FORUMLEDEN met NOSTALGIE......"vreemde" kisten

[Peter-Jan]

het is de bedoeling volgens mij dat anderen "raden"welk vliegtuig het is.
hier heb ik er ook nog een:




PJ

[frodo]

@ Flying High :

Ook jij moet het draadje nog maar eens goed doorlezen...je hebt het niet echt begrepen.
Eerst het voorgaande toestel (in dit geval die van Prop-er) benoemen en als je dat goed doet mag jij een foto plaatsen...

Maar Prop-er heeft geen makkelijke opgave verzonnen....
Hellup !!! Tipje ?

[sanka]

@ Frodo

zo moeilijk is ie niet. ik heb hem van de week al eens gezien in mijn speurtochten, maar ik dacht anderen ook eens een kans te gunnen...

@ Flying High
Zie bovenstaande, plus dit ding heeft nog nooit gevlogen. Is maar een model..

[Peter-Jan]

sorry

[Peter-Jan]

Oorspronkelijk geplaatst door sanka

@ Frodo

zo moeilijk is ie niet. ik heb hem van de week al eens gezien in mijn speurtochten, maar ik dacht anderen ook eens een kans te gunnen...

@ Flying High
Zie bovenstaande, plus dit ding heeft nog nooit gevlogen. Is maar een model..

dat is niet waar wat je daar zegt.
hij vliegt wel en heeft en topsnelheid van 364 km/u

het bewijs
ziet er anders uit maar hetzelfde principe

[sanka]

Zo, weer terug op het spoor.


De Spiral.

Under the five-year plan of the Air Force on orbital and hypersonic aircraft, go-ahead to actually proceed with development of a manned orbital vehicle in the USSR was given in 1965 to the Artem Mikoyan's OKB-155 design bureau, and 55-year-old Chief Designer Gleb Lozino-Lozinsky was selected as project manager. The new project dubbed Spiral.
The aerospaceplane project dated 29 June 1966 provided for the development of a 115-t orbital system consisting of three winged VTOL reusable aircraft: the 52-t HLA reusable hypersonic air-breathing launch aircraft, designated '50-50'; the RB expendable two stage rocket booster; and the OS manned orbital aerospaceplane, designated '50'. The system would take off vertically from a launch cart at a takeoff speed of 380-400 km/h.
The launch aircraft would accelerate the whole system to a hypersonic speed of M=6 (about 1,800 metres per second), releasing the components at an altitude of 28-30 km. The launch aircraft would return to its launch base after completing the mission, and the booster, burning fluorine+hydrogen fuel, would propel the aerospaceplane to the orbit.
The orbital aircraft would bring a payload of up to 10.3 tonnes to the circumpolar orbit of 130-150 km at the carrier offset of up to 750 km, if boosted by a launch aircraft with liquid hydrogen power plant, or 5 tonnes if the launch aircraft burnt kerosene.
The manned reusable single-seated orbital aircraft would be employed in daytime photographic reconnaissance, radar reconnaissance, space targets interception or ground attack, equipped with a space-surface missile for the latter function. The aircraft weighed 8.8 tonnes in all configurations, carrying 500 kg of combat payload for reconnaissance and interception, and 2,000 kg in attack configuration. Launched from the territory of the USSR, the aircraft would reach the 130-150-km orbits, inclined by 45-135 degrees. Manoeuvrability characteristics of the aircraft, propelled by the rocket booster power plant, burning fluorine and amidol provided for variable orbit inclination (to allow second target run) by 17 degrees for the reconnaissance and interception aircraft, and 7-8 degrees for an attack aerospaceplane armed with a missile. The interceptor version would perform a combined manoeuvre of simultaneously changing the inclination and ascending to 1,000 km, after which it would lose the weight to 4,900 kg.

A unique feature of the aerospaceplane was the variable dihedral wings. The outer skin was articulated to permit thermal expansion during re-entry. The wings were set at an angle and had a specific form, so that during re-entry at a 45-60 deg. angle of attack and the hypersonic quality of 0.8 the air stream would flow from the body down to the wings, rather than to the wing leading edges. Also, the wings were made separately variable to better controllability in case of yawing.
To improve landing parameters, after becoming subsonic, dual electric actuators moved the wings to a horizontal position, where they served as wings, substantially increasing the lift of the aerospaceplane for airbreathing operations, the wingspan reaching 7.4 m with a sweep of 30 deg. This increased the aerodynamic quality to 4.5.




En hier de nieuwe, een makkie.

[frodo]

Flying High schreef :

dat is niet waar wat je daar zegt.
hij vliegt wel en heeft en topsnelheid van 364 km/u
het bewijs : ziet er anders uit maar hetzelfde principe

Gewoon zoeken naar 1:1 toestellen die daadwerkelijk gevlogen hebben, en niet iets dat lijkt op iets dat gevlogen heeft (of vliegt).

Kortom, het is wel waar waar Prop-er zegt: het toestel dat jij voor je beurt in deze draad zette heeft nog nooit gevlogen en bestaat zelfs niet in 1:1

En nu weer verder met de opgave van Prop-er..

[sanka]

Zie antwoord en nieuwe opgave 2 post terug....

[Vinze]

ik doe een gok.

Rans stinger s-17?




de nieuwe opgave

[Corrien]

Oorspronkelijk geplaatst door sanka

En hier de nieuwe, een makkie.

Deze kon ik nog wel vinden:

Manufacturer: Orange Charles E
Model: THATCHER CX4
Year built: 0000
Serial Number (C/N): 9
Mode S Code: 52032751
Aircraft Type: Fixed wing single engine
Amateur-Built: Yes
Number of Seats: 1
Number of Engines: 1
Engine Type: Reciprocating

[Vinze]

ha corrien zo had ik hem ook opgezocht maar dat is dit toestel....

[frodo]

Sanka schreef :

Zie antwoord en nieuwe opgave 2 post terug....

Sorry, we hebben onze postjes bijna gelijktijdig geplaatst....

Vinze en Corrien, helaas heren, fout antwoord.

The Rans S-12XL Airaile went into production in March of 1990 and has enjoyed a progressive evolution. Improvements to cabin comfort, durability, and performance are the direct result of working with user input. This is typical of the Airaile program from the beginning. The Airaile was designed to fulfill many foreign and domestic requests for a two-place pusher with
side-by-side seating that was economical to buy, quick to build, easy to fly, and rugged enough to withstand the rigors of training. Over the years, the Airaile has earned a respected position in over 40 countries as the plane capable of fulfilling these goals. Typical of RANS aircraft, the Airaile only requires a two-car garage and common shop tools and skills to complete from start to finish

[sanka]

@ frodo.

Wel eerst wachten to het goede antwoord is gegeven... Het is geen Rans.
Deze staat dus nog steeds open.

Ik zal een hint geven, de firma is Amerikaans....

[frodo]

Mhhm, dacht echt dat dat 'm was....
Dan maar verder zoeken.

[Stevo]

Mmmm, Quicksilver?


Stevo