Bouw Thundercat II

[Herbert]

heeft het model nu een ander kielvlak gekregen?

[stunthenk]

Jawel, ik heb de styling van de romp iets aangepast; andere romprug, canopy en kielvlak. Het wordt dus wel een technische, maar niet een optische replica!

[stunthenk]

Nu al het hout een plaatsje heeft gekregen, moet nog enige aandacht aan het uiterlijk van het model gegeven worden. Nu houdt ik niet van dichte, opgeschilderde cockpits, dus moet er een doorzichtige canopy en een pilootje komen...

De canopy (ofwel het cockpitkapje) is gesneden uit een 10 inch SIG druppelcanopy. Hij is een kleurbadje van DYLON textielverf lichtblauw gemaakt, om het zicht op het minimale cockpitje wat te vertroebelen! De piloot, een Williams Brothers Sportsman is met Humbrol verf op kleur gebracht. Er zijn ook kant en klaar geverfde pilootjes verkrijgbaar, maar die zijn meestal nogal zwaar. De cockpit ruimte en de romp onder de canopy zijn met een spuitbus zwart gespoten. De piloot en de canopy zijn met epoxy op hun plaats gelijmd; weinig dingen zijn zo irritant als pilootjes die los rammelen! Vervolgens is het tijd om de hele zaak eens in elkaar te steken om te kijken hoe het lijkt.

Vervolgens moet het model aan alle kanten gecontroleerd worden of de vorm in orde is, dat er geen plekken zijn die nog met de schuurklos mooier of gelijkmatiger in vorm gebracht moeten worden. Ben je tevreden over de vorm, dan is het zaaks om het model glad af te werken. Ik begin met korrel 380, een geel gekleurd, vrij open schuurpapier. Hiermee worden alle vlakken van het model met een schuurklos zo glad mogelijk gemaakt. Dit hoort flinke stofwolken op te werpen! Dan worden alle gebogen delen van het model met ditzelfde schuurpapier uit de losse hand geschuurd. Tegelijk worden alle kleine spleetjes dichtgesmeerd met Model Lite balsa plamuur, en weer gladgeschuurd. Model lite is een waterverdunbare plamuur op basis van microballoons, super licht. Ben je tevreden over het effect van deze schuurbeurt, dan moet je alles nog eens dunnetjes overdoen met schuurpapier van korrel 600. Voelen alle onderdelen lekker glad aan en zijn geen onvolkomenheden meer te ontdekken, dan is het tijd voor de afwerking.
De afwerking is in drie fasen. Eerst worden de voorste helft van de romp tot achter de vleugel, de romp onder het stabilo en het middendeel van de vleugel met dun glasdoek (20 gram per vierkante meter) en epoxy bekleed. De epoxy is lamineerepoxy, een mooi dun materiaal wat na 24 uur uitgehard is.

Het gladoek wordt zo glad mogelijk over de te bekleden oppervlakte uitgespreid. Doordat glasdoek erg los geweven is, is het mogelijk om het doek zo te vervormen dat het zich over behoorlijk ingewikkelde curves laat vleien. Vervolgens wordt er een 'rups'van vloeibare epoxy over het model uitgegoten, wat met balsa spatels en een stug kwastje door het doek heen over het balsa verspred word. Met de balsa spatels wordt uiteindelijk over het glasdoek gescraapt om zoveel mogelijk epoxy te verwijderen. Het oppervlak van het beklede deel moet mat ogen; als het glimt zit er teveel epoxy op.

Als de volgende dag de epoxy is uitgehard, kunnen de uitstekende stukjes en randen glasdoek met een scherp mesje en schuurpapier worden verwijdered en het glas doek voorzichtig gladgeschuurd.
Dan komen de eerste lagen spanlak. Het hele model krijgt een laag nitrocelluloselak ofwel spanlak. Om te voorkomen dat er onderdelen kromtrekken wordt de lak geplastificeerd. Dit betekent dat er per jampotje spanlak (het is sowieso gemakkelijker om de lak van het literblik per portie in een jampotje te doen) een twaalftal druppels wonderolie toegevoegd en goed doorgeroerd. Alleen de capstrips van de vleugel krijgen geen spanlak, omdat ze anders kromtrekken. Na de eerste laag worden alle gelakte delen met schuurpapier korrel 600 glad geschuurd, en krijgt alles een tweede laag, die ook weer wordt geschuurd. Nu is het model klaar voor de volgende bekleding.

[stunthenk]

We gaan nu de open vlakken van de vleugel met dunne zijde bekleden(16 gram per vierkante meter, van het merk KDH). Ik gebruik voor een lichte maar toch sterke bekleding op de open delen een 2 laags bekleding: eerste dunne zijde, dan dun tissue er overheen. Het voordeel is de sterkte van zijde met de gladheid van tissue. Dikkere zijde is even sterk, maar in de loop van de tijd heeft de lak de neiging te barsten omdat zijde altijd wat flexibel blijft; het tissue er bovenop 'fixeert' de zijde. En alleen dik tissue is op zich sterk genoeg, maar gevoelig voor beschadigingen; je prikt er gemakkelijk doorheen.
De zijde wodt nat opgebracht, met spanlak. Eerst wordt een stuk zijde op maat gesneden met een scalpel langs een stalen lineaal, of zoals ik het doe langs een aluminium T profiel. De maat wordt rondom aan de ruime kant genomen.

De zijde wordt vervolgens nat gemaakt

en dan langs de stoelleuning glad uitgehangen; het mag wat uitdruipen.

De zijde wordt op de vleugel gelegd en eerst in de lengte glad getrokken

Vervolgens wordt de zijde naar voor en achter strak getrokken, waarbij er op gelet moet worden dan de schering en inslag min of meer haaks op elkaar blijft en de draden min of meer recht blijven lopen om kromtrekken van de vleugel tegen te gaan. Dan wordt de zijde rondom het open gedeelte met spanlak vast gezet; dus op de achterlijst, de midden indekking en de vleugelindekking en de vleugeltip.

Als de spanlak de volgende dag droog is, worden de overhangende randen met een scalpel weggesneden.

Ten slotte worden nog de resterende delen van de tippen op dezelfde manier bekleed.

Dan krijgt de zijde twee lagen spanlak, waarbij je de eerste laag met een bijna droge kwast in kleine stukjes moet opbrengen om te voorkomen dat er druppels lak aan de binnenkant van de zijde blijven hangen. Ik ken ook mensen die voor de eerste laag de vleugel boven hun hoofd houden en lakken om die druppels te voorkomen, maar dat lijkt me nogal wat gedoe. Na de eerste laag spanlak wil de zijde wel eens wat rimpelen omdat je de zijde in de lengte harder strak hebt getrokken dan in de breedte, maar deze rimpels verdwijnden bij de tweede laag spanlak, die wat dikker opgebracht kan worden, en dus echt als SPAN lak werkt.

De volgende stap is het bekleden van het model met dun tissue.

[stunthenk]

Hier is het ontbrekende foto'tje van het wegsnijden van de randjes zijde....

[FOX35]

Geweldig gaaf Henk, hier leren we ontzettend veel van!~Het is werkelijk waar dat een plaatje meer zegt dan 1000 woorden.

[marco_leeflang]

Zeer leerzaam, het lijkt zo eenvoudig.
Weet zeker dat als je dit voor het eerst zelf gaat doen het tegen valt.

waarom slingeren er toch altijd motors rond op de werktafels?

[stunthenk]

Het dunne tissue wordt ook nat opgebracht. Bij grote vlakken zoals een halve vleugel leg ik het tissue droog op z'n plaats en spuit het dan ter plekke nat.

Het natte tissue zet uit. Maak het weer strak door steeds een deel voorzichtig op te lichten en strak weer neer te vleien.

Het nog natte tissue krijgt meteen een 'vette' laag spanlak. Je hoeft niet bang te zijn dat de spanlak door de zijde heen drupt, het water in het papier houdt dat tegen. De spanlak zal wit uitslaan, maar dat komt met volgende lagen weer goed. Dan meteen de andere helft van de vleugel bekleden, en na een uur (als de spanlak op het gevoel droog is) de onderkant.
Bij kleinere vlakken, zoals de romp, leg ik het tissue op een krant en spuit het daar nat.

Alleen de achterkant van de romp wordt met tissue bekleed, de voorste helft is al geglast. Het tissue snij ik met een scalpel en een lineaal op een snijmat, dat werkt nauwkeuriger dan knippen. De romp wordt met 2 stukken bekleed: De ene zijkant met de onderkant, en de andere zijkant met de bovenkant.
De kleinere onderdelen zoals de flaps en de staartdelen, worden op dezelfde manier met dun tissue bekleed. Als het gehele model bekleed is, krijgt het twee dunne lagen spanlak en wordt dan geschuurd met schuurpapier korrel 400.

[Herbert]

zie ik het goed dat je nog een model aan het bouwen bent Henk?

[stunthenk]

De andere romp die je ziet hoort bij een nieuwe Little Pearl, als vervanging voor het model wat vorig jaar in Valladolid verloren ging. Bruno en ik zijn in 2006 allebei met één begonnen, hij voor electro, ik voor een ST G51. Als beide modellen spuitklaar zijn, ga ik ook met dit model verder.

[stunthenk]

Na het bekleden is er nog één karweitje voor het lakken/schuren/lakken/schuren etc kan beginnen: het aanbremgen van de vloeistukken tussen romp en vleugel, romp en stabilo en stabilo en kielvlak. Het doel van de vloeistukken is tweeledig: het geeft een breder oppervlak aan de romp om de krachten van de vleugel en de staart tijdens de vlucht op te vangen, en het staat véél mooier! Bijkomend voordeel is dat je in één keer ook minder mooie passingen tussen de romp en de vleugel wegwerkt...
Ik gebruik voor de vloeistukken een pasta, gemaakt van langzaam hardende epoxy en micro balloons.

Ik meng ongeveer 10 gram epoxy (Ik gebruik dun vloeiende lamineer epoxy, de zelfde die ik voor glassen gebruik) in een filmbusje aan, en meng net zoveel micro balloons er door heen tot je een soort stopverf achtige dikte krijgt. Vervolgens moet het model geprepareerd worden. De delen die weer los moeten kunnen, worden beschermd met een vel plastic; hiervoor gebruik ik het doorzichtige stijve plastic wat wel voor op binders van beleidsstukken etc wordt gebruikt. Als er op kantoor opruiming wordt gehouden, vraag ik altijd of ik die plastic vellen mag hebben. Plastic folie is niet geschikt, omdat het niet strak blijft als je je vloeistuk aanbrengt. (Tja, hou zou ik daar achter zijn gekomen?) In het stuk plastic wat de vleugel afschermt, wordt een gat voor de stootstang gesneden, en omdat de voorlijst een pijlstelling heeft, wordt er aan de voorkant ter breedte van de indekking een smalle V uit het plastic gesneden. Het pas gemaakte vel wordt met plakband op de vleugel vastgeplakt, en de romp wordt op de vleugel geschroefd.

Dan wordt de epoxy massa opgebracht, met een stokje of zo. Breng flink wat op!

Vervolgens kun je het vloeistuk vorm geven met een houtje met een afgeronde vorm, of een in vorm geschuurd houten propellerblad.

De overtollige epoxy kan worden hergebruikt

Dan komt het 'natte vinger werk' om het vloeistuk voorzichtig nog wat gladder te stijken; dat scheelt straks wat schuurwerk. Zorg er vooral voor dat er voldoende epoxy massa rondom de voorlijst komt. Dat hoeft niet helemaal mooi en netjes afgewerkt te worden, dat gaat ook niet omdat het vel plastic in de weg zit.

Het is het beste als je in één sessie alle 4 kanten van de romp/vleugel verbinding afwerkt.

[Erik-M]

Henk, ik zie een enorm gat aan de zijkant achter de motor. Voor de tank neem ik aan. Wordt deze later nog dicht gemaakt? En de tank zelf, kun je hier ook iets van laten zien?

Erik

[Owen]

Oorspronkelijk geplaatst door Erik-M

Henk, ik zie een enorm gat aan de zijkant achter de motor. Voor de tank neem ik aan. Wordt deze later nog dicht gemaakt?
Erik

Je moet toch ergens je demper kwijt in zo'n model

Dan had je beter je tank meteen in kunnen bouwen ipv zo'n gat open houden alleen om de tank later te plaatsen.

[Niek]

Effe vloeken in de kerk, waarom geen solarfilm of oracover?
Wat een werk dit spanlakken!

[Bruno van Hoek]

Oorspronkelijk geplaatst door Owen

Dan had je beter je tank meteen in kunnen bouwen ipv zo'n gat open houden alleen om de tank later te plaatsen.

Daggutniet... Hoe dacht je dan te trimmen voor symmetrie in de figuren?
Les 1.: Tanks NOOIT vast inbouwen.