Bert V
Verslagschrijver
Vervolg bouwverslag:
Hoewel ik weet dat er een kleine kans bestaat dat ik binnen niet al te lange tijd (30 dagen?) – een door mijzelf bij de nieuwe foto-host gemaakt up-loadfoutje - de foto’s in de voorgaande twee posten nog een keertje opnieuw zal moeten plaatsen, lijkt het er op dat het probleem(pje) wat ik had nu voorlopig weer even opgelost te zijn.
Hopelijk blijft dat zo.
Als je eenmaal met een scheepje (of welk model dan ook) bezig bent en je van lieverlee helemaal in bouw ervan opgaat, wordt het bouwen en er mee bezig zijn toch ongemerkt wel steeds leuker en wil je haast als vanzelf de dingen / onderdelen nog mooier of preciezer maken dan ze eigenlijk al waren.
Juist dat geeft – als ik voor mezelf mag spreken - rust, plezier en voldoening bij de bouw van dit scheepsproject.
Dat er door de bedenker, tekenaar en bouwer “Gary Webb” ook goed over alles van dit scheepje nagedacht is, blijkt voor mij weer uit het volgende onderwerp:
De huisvesting van het RC gebeuren.
In principe proberen we als (model)bouwers alles zo goed en betrouwbaar mogelijk (in) te bouwen, waarbij we hopen dat we er later zo min mogelijk omkijken naar hebben.
Toch ontkomen we er niet aan dat we vroeg of laat, voor onderhoud, reparatie of vervanging, nog ergens – liefst niet al te moeilijk – bij moeten kunnen.
Het RC gebeuren is bijvoorbeeld zo’n dingetje.
Bij de Emma heeft Gary Webb er voor gekozen om het hele RC gebeuren als een compleet soort van uitneembare module te maken.
Wat inhoud dat je met een paar eenvoudige handelingen alles wat binnen het model met de RC te maken heeft, snel en eenvoudig in- of uitbouwt en je vervolgens buiten het schip in alle rust je geplande werkzaamheden kan uitvoeren.
Ik weet niet of dit vaker of eerder zo toegepast wordt, maar ik vond het wel een handig bedenkseltje.
Zie onderstaande foto’s met waar nodig enkele toelichtingen.
Bovenstaand weer een afbeelding uit de bouwhandleiding.
Een afbeelding die – na even op je gemakje er naar te kijken - eigenlijk de hele lading van uitleg over dit onderwerp dekt.
Dus dat wiel is al uitgevonden en kan ik me – op het toevoegen van wat eigen plaatjes na - de moeite van uitleg verder wel besparen.
Om een beetje bij dezelfde houtsoort te blijven, heb ik uit de zaagresten van de 3 mm multiplex plaat wat geschikte stukjes gezocht om daarmee de langsliggers (tussen spant 3 en 4) te maken.
De gewenste dikte voor de liggers is echter 6 mm en lossen we simpel op om twee delen op elkaar te lijmen en daarna tot één geheel glad en op de juiste maat af te frezen.
Gewoon even naar de bouwmarkt gaan om daar een lengte van de gewenste dikte / breedte Vuren Grenen of … te halen was misschien ook een optie, maar wat moet ik met die overige …. meter lengte daarvan?
Buiten dat, is zelf maken toch weer gewoon het leukste om te doen.
De (uit)sparing in spant 4 waar straks de liggers in moeten passen.
Enkele jaren geleden kocht ik op de NVM Modelbouwdag in Houten al eens het bovenstaande 7 cm schuifmaatje.
Aanvankelijk gewoon een leuk hebbedingetje, maar nu (en ook al eens eerder) kwam dit klein formaat schuifmaatje goed van pas.
De sparingen in spant 4 had ik al in het begin, bij het maken van de spanten, erin gemaakt.
Alles volgens de aangegeven maten, maar toch fijn om nu de liggers precies naar deze spantafmetingen te fabriceren / af te werken.
Edit: Later bleek dat ik sommige onderdelen toch wel erg (TE) precies had gemaakt en ik er onvoldoende rekening mee gehouden heb dat deze ook nog eens een keertje gelakt moesten worden en daarna echt niet meer als vanzelfsprekend of zonder geweld in elkaar passen.
Maar een sleutelvijltje, afgewisseld door een velletje schuurpapier, doet alsnog wonderen.
De juiste en exact dezelfde lengte maken.
Klaar.
De langs- en dwarsliggers.
De dwarsliggers worden straks aan de spanten verlijmd.
De langsliggers doen dat niet, maar worden later één geheel met de uitneembare rc huisvestingsmodule.
Weer uit restafval van de grote multiplexplaat, de accu- en ontvangerbak, servomontage, enz. maken.
Alles uiteraard haaks, en ook al zie je er later absoluut niets meer van, als het even kan, zoveel mogelijk in verstek.
De uitsparing / doorvoer voor de bekabeling.
Maken van een (boven) frameplaatje voor het accubakje.
Verlijmen frameplaat op accubakje.
Net als bij de Irene krijgt de Emma ook weer een gecombineerde “aan - uit schakelaar” met laadplug voor de accu (4 x AA cellen).
De schakelunit is voorzien van een handig ledje wat groen oplicht als de schakelaar aan staat en zo ook aangeeft dat de boot (wat accuspanning betreft) gereed is om te water te laten.
Het bakje voor de ontvanger in aanbouw.
De figuurzaagmachine, of althans het blad daarvan, doet hier slechts dienst als mooie stabiele en vlakke ondergrond bij het verlijmen.
Frame- / montageplaat voor de roerservo.
De Hitec HS-765MB is, zowel wat afmeting als wat kracht betreft, niet bepaald een kleintje te noemen.
In het nu nog open vakje tussen de twee servo’s komt later de ontvanger en vervolgens daarop uiteraard ook weer een afsluitdeksel.
Nog even een totaalplaatje van het geheel.
De volledige unit zit als geheel min of meer klem tussen twee spanten ingebouwd.
Straks als het dek er definitief opzit is er voor het uitnemen, waarbij de unit een bocht omhoog moet maken, niet voldoende ruimte en moet de accubak met schakelaar eerst (via plug and play) even apart weggenomen worden.
Daarna is er voldoende ruimte om alles netjes zonder moeite uit te nemen of terug te plaatsen.
Op dit moment gebruik ik voor deze zaken nog wat vleugelboutjes, dat werkt snel en makkelijk, maar de kans bestaat dat deze later i.v.m. het daarachter blijven haken van de lijnen / schoten tussen servo en de zeilen toch nog door platte schroeven vervangen moeten worden.
Misschien is het inkorten, door bijv. een deel van de vleugels weg te slijpen, ook al een voldoende oplossing, maar dat zie ik later weer wel.
Nog een foto van de onderzijde waarop te zien is dat ik alles, wat zo nu en dan misschien nog eens los moet, van cilinderschroeven en inslagmoeren voorzie.
En ook nu; Uiteindelijk toch weer een hele hap voor een paar relatief simpele onderdelen waarvan ik aanvankelijk niet wist wat ik er over zeggen of schrijven moest.
Tot zover en wordt vervolgd.
Groet, Bert
Hoewel ik weet dat er een kleine kans bestaat dat ik binnen niet al te lange tijd (30 dagen?) – een door mijzelf bij de nieuwe foto-host gemaakt up-loadfoutje - de foto’s in de voorgaande twee posten nog een keertje opnieuw zal moeten plaatsen, lijkt het er op dat het probleem(pje) wat ik had nu voorlopig weer even opgelost te zijn.
Hopelijk blijft dat zo.
Als je eenmaal met een scheepje (of welk model dan ook) bezig bent en je van lieverlee helemaal in bouw ervan opgaat, wordt het bouwen en er mee bezig zijn toch ongemerkt wel steeds leuker en wil je haast als vanzelf de dingen / onderdelen nog mooier of preciezer maken dan ze eigenlijk al waren.
Juist dat geeft – als ik voor mezelf mag spreken - rust, plezier en voldoening bij de bouw van dit scheepsproject.
Dat er door de bedenker, tekenaar en bouwer “Gary Webb” ook goed over alles van dit scheepje nagedacht is, blijkt voor mij weer uit het volgende onderwerp:
De huisvesting van het RC gebeuren.
In principe proberen we als (model)bouwers alles zo goed en betrouwbaar mogelijk (in) te bouwen, waarbij we hopen dat we er later zo min mogelijk omkijken naar hebben.
Toch ontkomen we er niet aan dat we vroeg of laat, voor onderhoud, reparatie of vervanging, nog ergens – liefst niet al te moeilijk – bij moeten kunnen.
Het RC gebeuren is bijvoorbeeld zo’n dingetje.
Bij de Emma heeft Gary Webb er voor gekozen om het hele RC gebeuren als een compleet soort van uitneembare module te maken.
Wat inhoud dat je met een paar eenvoudige handelingen alles wat binnen het model met de RC te maken heeft, snel en eenvoudig in- of uitbouwt en je vervolgens buiten het schip in alle rust je geplande werkzaamheden kan uitvoeren.
Ik weet niet of dit vaker of eerder zo toegepast wordt, maar ik vond het wel een handig bedenkseltje.
Zie onderstaande foto’s met waar nodig enkele toelichtingen.
Bovenstaand weer een afbeelding uit de bouwhandleiding.
Een afbeelding die – na even op je gemakje er naar te kijken - eigenlijk de hele lading van uitleg over dit onderwerp dekt.
Dus dat wiel is al uitgevonden en kan ik me – op het toevoegen van wat eigen plaatjes na - de moeite van uitleg verder wel besparen.
Om een beetje bij dezelfde houtsoort te blijven, heb ik uit de zaagresten van de 3 mm multiplex plaat wat geschikte stukjes gezocht om daarmee de langsliggers (tussen spant 3 en 4) te maken.
De gewenste dikte voor de liggers is echter 6 mm en lossen we simpel op om twee delen op elkaar te lijmen en daarna tot één geheel glad en op de juiste maat af te frezen.
Gewoon even naar de bouwmarkt gaan om daar een lengte van de gewenste dikte / breedte Vuren Grenen of … te halen was misschien ook een optie, maar wat moet ik met die overige …. meter lengte daarvan?
Buiten dat, is zelf maken toch weer gewoon het leukste om te doen.
De (uit)sparing in spant 4 waar straks de liggers in moeten passen.
Enkele jaren geleden kocht ik op de NVM Modelbouwdag in Houten al eens het bovenstaande 7 cm schuifmaatje.
Aanvankelijk gewoon een leuk hebbedingetje, maar nu (en ook al eens eerder) kwam dit klein formaat schuifmaatje goed van pas.
De sparingen in spant 4 had ik al in het begin, bij het maken van de spanten, erin gemaakt.
Alles volgens de aangegeven maten, maar toch fijn om nu de liggers precies naar deze spantafmetingen te fabriceren / af te werken.
Edit: Later bleek dat ik sommige onderdelen toch wel erg (TE) precies had gemaakt en ik er onvoldoende rekening mee gehouden heb dat deze ook nog eens een keertje gelakt moesten worden en daarna echt niet meer als vanzelfsprekend of zonder geweld in elkaar passen.
Maar een sleutelvijltje, afgewisseld door een velletje schuurpapier, doet alsnog wonderen.
De juiste en exact dezelfde lengte maken.
Klaar.
De langs- en dwarsliggers.
De dwarsliggers worden straks aan de spanten verlijmd.
De langsliggers doen dat niet, maar worden later één geheel met de uitneembare rc huisvestingsmodule.
Weer uit restafval van de grote multiplexplaat, de accu- en ontvangerbak, servomontage, enz. maken.
Alles uiteraard haaks, en ook al zie je er later absoluut niets meer van, als het even kan, zoveel mogelijk in verstek.
De uitsparing / doorvoer voor de bekabeling.
Maken van een (boven) frameplaatje voor het accubakje.
Verlijmen frameplaat op accubakje.
Net als bij de Irene krijgt de Emma ook weer een gecombineerde “aan - uit schakelaar” met laadplug voor de accu (4 x AA cellen).
De schakelunit is voorzien van een handig ledje wat groen oplicht als de schakelaar aan staat en zo ook aangeeft dat de boot (wat accuspanning betreft) gereed is om te water te laten.
Het bakje voor de ontvanger in aanbouw.
De figuurzaagmachine, of althans het blad daarvan, doet hier slechts dienst als mooie stabiele en vlakke ondergrond bij het verlijmen.
Frame- / montageplaat voor de roerservo.
De Hitec HS-765MB is, zowel wat afmeting als wat kracht betreft, niet bepaald een kleintje te noemen.
In het nu nog open vakje tussen de twee servo’s komt later de ontvanger en vervolgens daarop uiteraard ook weer een afsluitdeksel.
Nog even een totaalplaatje van het geheel.
De volledige unit zit als geheel min of meer klem tussen twee spanten ingebouwd.
Straks als het dek er definitief opzit is er voor het uitnemen, waarbij de unit een bocht omhoog moet maken, niet voldoende ruimte en moet de accubak met schakelaar eerst (via plug and play) even apart weggenomen worden.
Daarna is er voldoende ruimte om alles netjes zonder moeite uit te nemen of terug te plaatsen.
Op dit moment gebruik ik voor deze zaken nog wat vleugelboutjes, dat werkt snel en makkelijk, maar de kans bestaat dat deze later i.v.m. het daarachter blijven haken van de lijnen / schoten tussen servo en de zeilen toch nog door platte schroeven vervangen moeten worden.
Misschien is het inkorten, door bijv. een deel van de vleugels weg te slijpen, ook al een voldoende oplossing, maar dat zie ik later weer wel.
Nog een foto van de onderzijde waarop te zien is dat ik alles, wat zo nu en dan misschien nog eens los moet, van cilinderschroeven en inslagmoeren voorzie.
En ook nu; Uiteindelijk toch weer een hele hap voor een paar relatief simpele onderdelen waarvan ik aanvankelijk niet wist wat ik er over zeggen of schrijven moest.
Tot zover en wordt vervolgd.
Groet, Bert
.
.
.
.
.
.
. Volgende keer dan maar.
.
.
.
.
