Je gebruikt een verouderde webbrowser. Het kan mogelijk deze of andere websites niet correct weergeven. Het is raadzaam om je webbrowser te upgraden of een alternatieve webbrowser te gebruiken.
Zit weliswaar niet in mijn eigen -hierbij vergeleken, uiterst simpele- repertoire, maar ik herkende de stijl wel.
Ik heb een vrij brede muzieksmaak en daar past ook dit zeker in, met name de chromatiek (gebruik van alle 12 halve tonen in het octaaf) de daarmee contrasterende "hele tonen toonladder" (later veel terug te vinden in progressieve jazz) en de daaruit resulterende 'spannende' intervallen en akkoorden) die rond de overgang van 19e naar 20ste eeuw o.a. door pioniers als Debussy en zijn navolgers Stravinsky en Bartok werden gebruikt.
In zekere zin was dit een doorbraak, vergelijkbaar met wat Beethoven een eeuw eerder had 'aangericht'....
Ramses: douze points....
Nog een uitvoering (het stuk achter de J3 zit verderop in dit werk)
De eerste regels van dit stuk zullen velen wel heel bekend in de oren klinken ( hoop ik dan maar)...
Ik heb tig jaar dwarsfluit gespeeld, maar dit stuk helaas niet . . .
Glansrol.
Leuk om het eens over wat anders te hebben (nieuw draadje: wat zijn jouw favorieten?).
Zo liep ik gisteren over de markt, klonk er vanuit de aanhanger (dwz. vanuit een draagbare CD-speler) van een marktkoopman heel zachtjes een stuk van Umma Gumma, dat ik totaal vergeten was.
Schitterend.
Het orgel van Wright, met de pauken van Nick Mason (en later ook Waters en Gilmour).