Post uit Groningen

Discussie in 'Lijnbesturing' gestart door DHZ, 14 jun 2020.

  1. DHZ

    DHZ

    Lid geworden:
    26 aug 2012
    Berichten:
    278
    Locatie:
    Modelvliegclub Stadskanaal & Omstreken
    Post uit Groningen

    Om overbekende redenen is het heel lang letterlijk en figuurlijk stil geweest op het modelvliegveld van MSO in Stadskanaal.

    3 juni 2020

    Met Corona protocol onder de arm, stonden de lijnbestuurders op het vernieuwde veld met in achtneming van de actuele regelgeving. Niks handen schudden of samenwerken bij het starten maar krampachtig afstand bewaren en elkaar succes wensen bij de eerste vlucht: starten in het Corona-tijdperk gaat met de zelfstarter.

    Mijn eigen installatie wordt met pennen in de grond vastgezet, die van mijn collega bestaat uit een gemodificeerde stoeptegel waar zelfs geen 10cc kist mee vandoor gaat. De stoeptegel is weer ingegeven door locaties waar niet in de grond geprikt mag worden i.v.m. folielagen tegen grondvervuiling. Beide installaties maken gebruik van een touw om het mechaniek te activeren en het model los te laten.

    "Winner" trainer (vóór de crash)
    "Bully" trainer (geplande eerste vlucht ging niet door wegens losgeraakte cilinder koelmantel)
    TEOSAWKI (met gebarsten, nieuwe brandstoftank)
    Eigen ontwerp van Klaas met 10cc Aviastar motor
    "Winner" trainer na de laatste vlucht van de dag: de wind over het aangrenzende bosperceel was weer als vanouds verraderlijk want turbulent.

    "Aviation in itself is not inherently dangerous. But to an even greater degree than the sea, it is terribly unforgiving of carelessness, incapacity, or neglect."

    10 juni 2020

    Hoewel wat frisser dan de eerste vliegdag kwam de wind, stevig weliswaar, ditmaal uit de goede richting (Noord).

    De herstelde "Winner" trainer

    "Bully" trainer na de geslaagde luchtdoop op 15 meter lijnen.
    Met de in de vleugel ondergebrachte brandstoftank en stuurmechaniek is dit voor Suls begrippen een gestroomlijnde trainer die ook nog 3,5cc voorop heeft staan. Rondetijd volgens Klaas was 3,5 seconden en de piloot duizelde. Volgende keer maar 18 meter lijenen proberen!

    "TEOSAWKI"-variant met volle romp en Stalker 46 motor

    Stoeptegel-gebaseerde zelfstart installatie

    Sfeervolle luchten als achtergrond

    De les van de dag: wanneer je dieselbrandstof mengt of na een poos uit het blikje overtapt in je vulfles EERST GOED SCHUDDEN.
     
  2. Bruno van Hoek

    Bruno van Hoek Vriend van modelbouwforum.nl The First Aviators Forum veteraan

    Lid geworden:
    23 aug 2002
    Berichten:
    8.363
    Locatie:
    Almere, MVA (ex-Daedalus Amsterdam)/G&E/TFA
  3. DHZ

    DHZ

    Lid geworden:
    26 aug 2012
    Berichten:
    278
    Locatie:
    Modelvliegclub Stadskanaal & Omstreken
    Deze week dinsdag is er opnieuw met de "Bully" trainer gevlogen en wel met 18m Dyneema lijnen. Het verliep uiteindelijk zeer naar wens.

    Ruim vier decennia lang vloog ik geen LB maar de Suls "Record Trainer" hielp mij weer op weg. In al die jaren was ik voornamelijk met indoor vrije vlucht bezig geweest totdat de gelegenheid om dat met regelmaat te beoefenen opdroogde.
    Na twee Record Trainers kwam er een iets grotere met flaps en een 2.5cc "Winner" diesel. Deze vloog wat beter in onrustig weer, bracht met zijn andere motor nieuwe beleving - en liet mij meer figuren vliegen.
    Toen ik via Marktplaats een 3,5cc "Bully" bemachtigde moest er een nog grotere trainer komen - 130% vergroot ten opzichte van het origineel.

    De originele plankvleugel, al dan niet in doosvorm, lonkte niet omdat een opgebouwde vleugel eerder aerodynamisch gunstig te bouwen is en tevens als stroomlijn kan dienen voor besturing en brandstoftank. Flaps waren onderdeel van het oorspronkelijke plan maar na het zien vliegen van TEOSAWKI's viel het besluit om deze weg te laten.

    Op een vergrootte tekening van de Record Trainer werd bepaald waar de ribben moesten komen en vervolgens werden deze met PaintShopPro (anno 1995) getekend. Het profiel is NADA 2019 en de ribben zijn van 2mm balsa, later aan te vullen met "cap strips".

    De 1,5mm alu tuimelaar is voorzien van stukjes messingbuis met het oog op een spelingvrije, lange levensduur.

    De tuimelaar wordt opgehangen tussen twee triplex platformpjes. Boven de 1,5cc durf ik het niet aan om een tuimelaar op één enkele plaat te monteren!

    De vleugel heeft liggers en een voorlijst van naaldhout (5mm x 5mm) en de "achterlijst" bestaat uit 1mm balsastroken (boven en onder de ribben).

    Uit koekblik geknipt materiaal is een "Bob Palmer" tank gemaakt - de enige manier om voldoende brandstof voor een 3,5cc motor in de vleugel weg te werken. Wél is de tank eerst op een bestaand plankmodel uitgeprobeerd om te zien of er geen ongewenste verschijnselen waren. Omdat de tank zo lang is en het aanzuigpunt vrij ver achter de motor ligt, had ik hier eerst zorgen over maar deze bleken later ongegrond te zijn.

    De neusindekking van de vleugel bestaat uit 1mm balsa stroken. De onderste werd vastgezet met wasknijpers maar bij de bovenste kan dat niet (bij de neuslijst) en dus moest dit bedacht worden.

    Rompmateriaal is geen balsa maar naaldhout. De "wangen" zijn niet van triplex maar van beuken: bron is groot formaat roerstaven voor latexverf - niet zo licht maar prettig om de dikke motor aan vast te maken en olie opzuigen, wat triplex maar al te graag wil, doet dit niet.

    Nylonbekleding met spanlak en G4 vormen het sluitstuk, samen met wat zelfgemaakte transfers.
    Motorgeluid en brandstofverbruik zijn fors maar dan heb je ook wat: de vleugelbelasting van 0,52 gram/cm2 staat gelijk aan die van de 2,5cc "Winner" trainer, echter vliegen doet deze veel beter.

    Vergelijk de Record Trainer en de Bully Trainer
     
    Bruno van Hoek, wnieuwkamp en HansH vinden dit leuk.
  4. Bruno van Hoek

    Bruno van Hoek Vriend van modelbouwforum.nl The First Aviators Forum veteraan

    Lid geworden:
    23 aug 2002
    Berichten:
    8.363
    Locatie:
    Almere, MVA (ex-Daedalus Amsterdam)/G&E/TFA
    Het zou me niets verbazen als deze qua vliegen in de buurt van de ACE trainers komt.
     
  5. DHZ

    DHZ

    Lid geworden:
    26 aug 2012
    Berichten:
    278
    Locatie:
    Modelvliegclub Stadskanaal & Omstreken
    Maandag 12 Juli 2020

    "Mooi weer erbij hebben" is een bekende uitdrukking in deze streek. Het veld van Modelvliegclub Stadskanaal & Omstreken (MSO) lag er prachtig bij en alles liep deze middag op rolletjes. Zo ook de "Green Meanie" van Klaas, want het Corona Protocol voorziet niet in handmatige starts voor kameraden en dus kwam er een startwagen aan te pas - gemaakt van gewapend polyester. De eerste starts waren direct succesvol, waarbij de combinatie eerst elegant een paar meter over het gras rolde voordat het vliegtuig opsteeg.

    De "Green Meanie" is een typisch combatmodel, zonder onderstel en extreem wendbaar (c.q. nerveus). Zelf hoef ik er geen te hebben, maar modellen zonder onderstel vliegen door minder luchtweerstand duidelijk prettiger en schaalmodellen van bijvoorbeeld warbirds zien er ook leuker uit met ingetrokken onderstel.

    Het maken van een succesvolle startwagen is een leuk aspect van de hobby.


    In 2014 bouwde ik de "ACE Trainer" met Mustang-trekjes. Mij persoonlijk brengt dit model weinig geluk: hoewel er veel crashes zijn doorstaan raak ik maar niet gewend aan de voortdurende dreiging van onheil. Hopelijk zal de meest recente verbetering van de "leadouts" soelaas gaan bieden maar hoop, zo hoorde ik onlangs uit de mond van een zakenman, is uitgestelde teleurstelling.

    Van Tom ten B. kreeg ik een doe-het-zelf uitlaatdemper voor de Super Tigre diesel. Van oorsprong was deze demper van een ander merk en het prettige is dat deze dicht op de cilinder zit en niet kwetsbaar is bij crashes. Zelf heb ik er ook wat aan geprutst: gaten zijn gedicht en er is een pijpje gemonteerd - alles met epoxy en het lijkt bestand tegen de hitte. Voor wat betreft vermogensverlies: niets van gemerkt maar beslist minder herrie.

    Verder vloog ik deze middag weer met de 2,5cc "Winner Trainer" (geen foto). Het arme ding is dit jaar al 2x zwaar kapot geweest omdat er onvoldoende vermogen was om in de wind uit de problemen te blijven. De Webra is na het laatste ongeval goed bestudeerd en de sproeier (één gaatje) bleek niet in de optimale stand te staan. Nu dit verholpen is lijken de oude prestaties van de motor weer terug te keren.

    Kameraad Klaas had weer eens plezier van zijn "Peacemaker". Een gouden ontwerp van George Aldrich, de geestelijke vader van de "Nobler". Misschien moet ik mijn "Mustang Ace" maar eens op Marktplaats zetten en ook een "Peacemaker" timmeren.
     
    Ed_V, Bruno van Hoek, HansH en 1 andere persoon vinden dit leuk.
  6. DHZ

    DHZ

    Lid geworden:
    26 aug 2012
    Berichten:
    278
    Locatie:
    Modelvliegclub Stadskanaal & Omstreken
    Musciano Sportster

    Walter Musciano (1922 - 2019) is voor veel lezers geen onbekende en voor mij zeker niet want ontwerper van veel beginnersmodellen van het oude bouwdoosmerk "Scientific", waar ik in de 60-er jaren mijn eerste L/B ervaringen mee opdeed.

    Een paar jaar geleden kreeg ik twee verschillende drukken van hetzelfde boek van zijn hand uit resp. 1972 en 1986. Hierin liet Walt zien dat hij ook didactische eigenschappen had. Musciano beschreef verschillende modelbouw-projecten, en het is grappig om de verschillen tussen de twee jaargangen te zien: een pulsejet "trainer" (!) in de oudste druk kwam later te vervallen en bij andere projecten is de grootte van de aanbevolen glowplug motoren (flink) naar beneden bijgesteld.
    Fascineerend is de enigzins strenge toon van de schrijver, dat je ook tegenkomt bij tijdgenoten Juste van Hattum en Evert Kreulen. Zoo raadde hij aan om zijn boek zeker 2x te lezen alvorens aan een project te beginnen.
    Musciano gaf blijk van veel vertrouwen in de vaardigheden van zijn (vaak jonge) lezers: leesvaardigheid, handigheid met gereedschap, omgang met dikke glowplugmotoren en, last-but-not-least, respect voor je medemens.
    Reclame maken voor jezelf en/of bevriende commerciele relaties was in dat tijdperk, zo blijkt uit zijn boek, de gewoonste zaak van de wereld!

    Toen het Corona-tijdperk begon besloot ik om mijn "huisarrest" te benutten voor het bouwen van een Musciano Sportster, een van de instapmodellen in het boek.

    In plaats van de aanbevolen dikke .19 motor verkoos ik een .10 met demper. Voor de bekleding gebruikte ik geen "silkspan" maar vlies dat mijn echtgenote al decennia in een naaimand had liggen. Omdat dit vlies nogal grof en pluizig spul is komt er veel spanlak en schuren aan te pas, maar het is relatief sterk en past goed bij deze oldtimer waar eigenlijk zware tissue op hoort. Verderop in dit verhaal is in de plaatjes te zien hoe de vlies van kleur werd voorzien, namelijk met ingewreven pastelkrijtpoeder. Monnikenwerk, dat wel, maar het enigzins doorzichtige resultaat is leuk.
    De "Sportster" is met minimale aanpassingen volgens tekening en beschrijving gebouwd. Waar ik niet mee kon leven was de tweedelige cockpitkap en dus is er eentje geperst van een levensmiddelen verpakking - wat ook al niet meeviel omdat het kunststof snel rond 125°C troebel wordt: zo'n onderdeel waar je naar verhouding veel teveel tijd aan besteed!

    Bouwbeschrijving Sportster

    De brandstoftank hield ik over van een ander project waarvoor hij te klein uitviel. Snel klaar!

    Triplex schotten, tuimelaar platform, mallen voor de ribben en de stapel uitgesneden balsahouten ribben.

    Eerste ribben tussen de voorgevormde neus- en achterlijst. Ik schaafde voorbewerkte latten af maar Musciano ging er van uit dat je de vorm er geheel zelf in sneed en schuurde!

    Niet helemaal volgens tekening: extra stroken op de ribben en aan de tips wat extra vormgeving/steun.

    Het eerste verbindingsstuk voor het hoogteroer legde ik gauw opzij om vervolgens een lichter exemplaar te maken.

    Van mijn vrouw kreeg ik een rol vlies uit de naaimand en ook geel pastelkrijt dat na vermalen in de stof gewreven kon worden. Een fout klusje dat niet alleen de kamer verkleurt maar ook de binnenkant van je neus! Mondkapje gebruiken, dus...

    Wanneer het hout van de vleugel met poriënvulle/spanlak is behandeld dan laat het vlies zich net als tissue vastzetten door er verdunner doorheen te kwasten.

    Het truukje dat ik van kameraad Klaas leerde om roeren mooi af te werken (en scharnieren onder de bekleding weg te werken).

    Na een paar spanlaklagen ziet de vleugel er kek uit.

    Dan nu de romp. Omdat dit licht moet worden (ik gebruik geen .19 maar een .10 motor!) vervalt veel beplanking en dus moeten de liggers van vuren in plaats van balsa zijn. En hier ontstaat ongemak over de uitsparing voor het hoogteroer, want de ligger zit in de weg! Bah. De onderstelpoten blijken later bij de assen wat aan de korte kant te zijn voor standaard wieltjes maar een beetje modelbouwer prutst dat wel voormekaar.

    Het leuke ronde ruggetje ("turtle deck") moest eigenlijk van een massief stuk worden uitgesneden en uitgehold maar zo'n klomp had ik niet liggen dus dus werd het van stroken opgebouwd.

    Romp, vleugel en stabilo komen samen.

    De installatie van het hoogteroer en de duw/trekstang werd een heel gepriegel en ook hier had Musciano volgens mij véél te hoge verwachtingen van zijn jonge publiek. Zie maar eens een soldeerbout in die kleine ruimte te krijgen...

    Hier is te zien hoe de rompliggers weggesneden moesten worden om het hoogteroer de ruimte te geven.

    Op eigen initiatief extra ondersteuning voor de duw/trekstang van het hoogteroer in de romp verwerkt.

    De romp is nu ook bekleed met vlies, ditmaal ingwreven met een andere kleur pastelkrijt.
    Onderaan is de mal voor de cockpitkap te zien.

    "Sunburst" versiering van vleugels, stabilo en kiel horen bij dit model. Deze worden gevormd door stroken tissue dat met verpoederd pastelkrijt is ingewreven. Bij het aanbrengen moet je voorzichtig zijn om geen rode poeder op de naastgelegen gele vlakken te fixeren.

    Wielen bestaan uit een laminaat van dun triplex en balsa met messingbuis als lager en worden door een gesoldeerd blikken schijfje op de as gehouden. Als laatste een bol gevormd stukje plastic als wieldop om alles weg te werken.
    Omdat het model van een glow motor is voorzien (Musciano had niets met diesels!) is het met twee lagen G4 lak afgewerkt.

     
  7. Bruno van Hoek

    Bruno van Hoek Vriend van modelbouwforum.nl The First Aviators Forum veteraan

    Lid geworden:
    23 aug 2002
    Berichten:
    8.363
    Locatie:
    Almere, MVA (ex-Daedalus Amsterdam)/G&E/TFA
    Een plaatje van een kist! :thumbsup:
     
  8. DHZ

    DHZ

    Lid geworden:
    26 aug 2012
    Berichten:
    278
    Locatie:
    Modelvliegclub Stadskanaal & Omstreken
    Suppi revisited

    Dit verhaal had ik liever in de bestaande Suppi-draad willen plaatsen, maar Firefox hijst daar een gele vlag en dus vertel ik het maar hier..

    Ergens in 2015 begon ik aan de Suppi, vermoedelijk met het opwerken van een plaatje van de bouwtekening door @hmeijdam in de Suppi-draad geplaatst.
    Na het maken van triplex ribmallen hield het weer op en duurde het maar liefst 5 jaar voordat de activiteit werd hervat. Het model werd na de herstart in 10 maanden voltooid. Iets zegt mij dat dit beginnersmodel voor mij bijna te hoog gegrepen was!

    Met gebruikmaking van de 5 jaar oude ribmallen wordt er een pakket ribben gemaakt.

    De handleiding van Henk de Jong bracht mij ertoe om de vleugel met behulp van twee buizen te bouwen en ik moet zeggen dat dat beter beviel dan het "tab"-systeem. Ook zijn er vuren liggers en neuslijst toegepast in plaats van balsa exemplaren.

    Hoewel niet op de tekening vermeld, heb ik de brandstoftank voorzien van een tussenschot om het klotsen van de brandstof tegen te gaan.

    Met pijn in het hart bleef ik bij de tekening en maakte ik het onderstel vast aan het achterste triplex schot. Ook bleef ik bij de staaldraaddikte van 2,5 mm want liever een krom onderstel dan een uitgescheurde...
    De module bestaande uit motorbalken, triplex schotten, onderstelpoten en brandstoftank kwam niet in één poging tot stand.

    Indekking van de neus en extra ribben bij de tips - voor de jeu.

    De rompzijkanten zijn voorzien van vuren lijsten naar het recept van Henk de Jong. In de vleugel is het tipgewicht te zien.

    Hier is te zien hoe de romp en de met vlies beklede vleugel samengebouwd worden. Toen de lijm gedroogd was - je raad het al - liepen de romphelften niet parallel en moest er flink gedokterd worden.

    De Suppi begint er op te lijken. Waarom een motorkap?? Mijn zeer gestroomlijnde Mercury Monitor heeft mij geleerd dat stroomlijn een weelde is.

    Vóór de voorste gaatjes in de motordragers zie je lichte ronde vlekken. Hier is een voorbereiding getroffen voor de montage van een 3,5 cc AMCO BB motor, voor het geval dat de Taifun Rasant onvoldoende vermogen levert.

    Zoals vaker te zien op mijn modellen, een ontsnappingsmogelijkheid voor het geval de motor eruit moet. Liever geen vaste bevestigingsbouten! Onder de motorbalken is een aluminium plaatje voor de stevigheid. Je ziet het, een échte vliegtuigbouwer ben ik niet, eerder een botenbouwer.

    Mal voor de cockpitkap en een malle piloot (die er uiteindelijk niet in paste en dus naar een ruimer model ging). De kap werd geperst uit een (vega) vleesbakje.

    De rode kleur zit erop. Deze verf vond ik in mijn verfvoorraad en komt uit een potje "touch up" dat in 1999 meegegeven werd bij de aankoop van een Toyota Yaris. De auto hebben wij nog...

    De Suppi is af.
     
  9. F2B

    F2B

    Lid geworden:
    19 jul 2006
    Berichten:
    598
    Daar past een van de legendarische spreuken van Paul Tupker op: Je kunt opvliegen
     
    DHZ vindt dit leuk.
  10. Ed_V

    Ed_V

    Lid geworden:
    25 okt 2019
    Berichten:
    84
    Locatie:
    Amsterdam
    Nou als ik al dit moois zie ben ik blij dat zaterdag voor de door mij gebouwde vliegtuigen de 1,5 mtr strikt wordt gehandhaafd.
     
    DHZ vindt dit leuk.
  11. Bruno van Hoek

    Bruno van Hoek Vriend van modelbouwforum.nl The First Aviators Forum veteraan

    Lid geworden:
    23 aug 2002
    Berichten:
    8.363
    Locatie:
    Almere, MVA (ex-Daedalus Amsterdam)/G&E/TFA
    "DHZ, post: 4078867, member: 40285"
    De Suppi is af.
    [​IMG]
    [​IMG]
    [​IMG]
    Bij mijn weten de tweede Sup in die uitvoering.
    De eerste (Supersup):
    [​IMG]

    Paul zou het prachtig hebben gevonden...
    [​IMG]
    [​IMG]
     
  12. Bruno van Hoek

    Bruno van Hoek Vriend van modelbouwforum.nl The First Aviators Forum veteraan

    Lid geworden:
    23 aug 2002
    Berichten:
    8.363
    Locatie:
    Almere, MVA (ex-Daedalus Amsterdam)/G&E/TFA
    Toen ik dit zag, dacht ik heel even 'The First Aviators', Blériot? Maar nee, Musciano.... :thumbsup:
    [​IMG]
     
  13. DHZ

    DHZ

    Lid geworden:
    26 aug 2012
    Berichten:
    278
    Locatie:
    Modelvliegclub Stadskanaal & Omstreken
    Je wil niet weten hoe leuk het vliegt!
    Erg onder de induk van de kleine OS Max 10 want heel stil en krachtig... totaal niet verwacht.
     
  14. DHZ

    DHZ

    Lid geworden:
    26 aug 2012
    Berichten:
    278
    Locatie:
    Modelvliegclub Stadskanaal & Omstreken
    7 september 2020

    Vanmiddag de Suppi opnieuw uitgeprobeerd maar nu met 5 gram lood aan de staartslof.

    Kort nadat het model opsteeg hoorde ik het nare geresoneer van een niet-goed-vastzittende motor. Tandenknarsend de tank leeggevlogen want bang voor schade. De schade was er ook: losgeslagen tipgewicht. Meestal maak ik een loodkamertje, maar deze keer werd het een dubbelgevouwen strookje daklood met een gat erin geboord en met een boutje vastgezet tussen twee triplex schotjes, tussen de vleugelliggers. De trillingen van de losse motor deden het plakje lood door midden scheuren en omdat het niet in een kamertje gehuisvest was gingen de stukken door de vleugel aan de wandel..

    Het mes in de bekleding zetten is niet leuk, maar het had natuurlijk veel erger af kunnen lopen. En, wij hebben weer wat bijgeleerd.
     
  15. DHZ

    DHZ

    Lid geworden:
    26 aug 2012
    Berichten:
    278
    Locatie:
    Modelvliegclub Stadskanaal & Omstreken
    Na het snijden in de patient komen de ingreep (ingekapselde ballast) en de pleisters (stukjes vlies, spanlak, schuurpapier en G4

    Cox op de kop

    Op de Great Lakes tweedekker draaide een Golden Bee uit 1966 maar ondanks de "stunt tank" pijpjes en de zorgvuldig geplaatste plastic aanvoerbuis in de tank, sloeg de motor af bij rugvlucht.
    .

    In de doos met motortjes lag nog een Babe Bee met een naald zonder wieltje. Soms, wanneer je een 2e hands motor op de kop tikt, komt er een postpakket aan met ongevraagde (maar welkome) aanvullingen, en dit was er zo een.
    Eerst de afgebroken naald van een verlengstuk voorzien.
    Vervolgens in de zijkant van de tank een gat geboord. Het doel en het resultaat is in de plaatjes te zien - een externe tankaansluiting.

    In de tuin liep de aangepaste Babe Bee goed door en ook op de kop.
    Daarna kreeg ik van mijn vrouw op m'n kop.

    Opmerking: na het vullen van de tank even de overloop blokkeeren en doorpompen todat de aanvoerbuis vol loopt - een choke-mogelijkheid is er niet bij de "reed valve" Cox.
     
    wnieuwkamp en Bruno van Hoek vinden dit leuk.
  16. Ed_V

    Ed_V

    Lid geworden:
    25 okt 2019
    Berichten:
    84
    Locatie:
    Amsterdam
    Welke lijnlengte vlieg je deze prachtige kist?
     
  17. DHZ

    DHZ

    Lid geworden:
    26 aug 2012
    Berichten:
    278
    Locatie:
    Modelvliegclub Stadskanaal & Omstreken
    Dacron spoeltjes bevatten doorgaans 60 feet. De uiteindelijke lijnen zijn dan pakweg 9 meter lang. Daarmee vloog ik als kind ook in de tuin van mijn ouders :)
    De Dacron werd gekocht bij Den's Model Supplies in de UK.
     

Deel Deze Pagina